ایران باستان

دانلود از رپیدشیر

افغان

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, زن, فرهنگ ایران, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

واژگان اصیل ایرانی را جایگزین کلمات بیگانه کنیم

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:20:16 +0000

جایگزینی واژه ها ( ۱ )

منبع : تمدن پرشکوه ایران باستان

این نوشتار ادامه دارد…

به جای	بگو	به جای	بگو
ساحل	کنار	عید	جشن
غریب	نا آشنا	اعیاد	جشن ها
غریبی	نا آشنایی	سوال	پرسش
غسل	شست و شو	سرقت	دزدی
عهد	پیمان	بینهایت	بیکران

به جای	بگو	به جای	بگو
عاقبت	سرانجام	داخل	تو- درون
خطیب	سخنران	منهدم	نابود
صلح	سازش – آشتی	انهدام	نابودی
ظاهر	نما	اطلاع	آگاهی
مشاهده	نگریستن – تماشا	حاضر	آماده

به جای

بگو

به جای

بگو

اول

ابتدا

لباس

رییس- مسول

شجاع

نخست

پوشاک-جامه

سرپرست

دلیر – شیردل

اولین

شروع

فتح- ظفر

مراجعت

طعم

نخستین

آغاز

پیروزی

بازگشت

مزه

به جای	بگو	به جای	بگو
زبان محاوره ای	زبان گفتاری	تمنا	خواهش
عقاب	شهباز	تمنا می کنم	خواهش می کنم

مریخ	بهرام	استدعا می کنم	خواهش می کنم -درخواست می کنم
عذرخواهی	پوزش	تبریک	شادباش
عذرمی خواهم	پوزش میخواهم – ببخشید	خاص	ویژه

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

دهه فجر مبارک

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:19:39 +0000

دهه فجر مبارک

سالروز قیام مردمی ،قیامی از جنس قیام کاوه وفریدون و آزاد سازی ایران عزیز از دست دشمنان استعمارگر بر همه وطن پرستان مبارک

جاوید تا ابد ایران اسلامی

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

تاریخچه منشور های حقوق بشر از ابتدا تاریخ تا اکنون

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:18:58 +0000

کوروش شهریار روشنایی ها

آنچه از کوروش، سرسلسله امپراتورى هخامنشى قبل از این زمان یعنى سال ۱۸۷۹ میلادى مى دانستند تنها رگه هاى مبهمى از سیاست انسان دوستانه کوروش را باز مى تاباند. آن هم از لابه لاى متون منسوب به یهودیان و آنچه در کتاب مقدسشان نهفته است و به روزگارى اشاره مى کند که یهودیان زخم خورده به فرمان کوروش، فاتح بابل، به اورشلیم باز گردانده شدند و باز به یارى او معابد ویرانه خود را برافراشتند. علاوه بر آن در سرزمین بابل خدایان باستان از جمله مردوک دوباره بر فراز قدرت ایستادند، این ها همه بود ولیک تصویر روشنى از نگره حقوق بشر در تاریخ باستان را پژواک نمى داد. همین که راولینسون و هیات باستان شناسى، استوانه فرسوده آسیب دیده کوروش را از تل خرابه هاى بابل بیرون کشیدند و خاکش را تکاندند و شروع به خواندن خط میخى ریز نگاشته روى استوانه نمودند، تازه دریافتند که کوروش نخستین فرمانروایى است که از خود منشورى در راستاى حفظ و صیانت حقوق انسانى به یادگار نهاده است و تقریباً هفتاد سال بعد و در سال ۱۹۴۸ بود که با الهام از این کتیبه باستانى ارزنده، نخستین اعلامیه جهانى حقوق بشر در مجمع عمومى سازمان ملل متحد، به تصویب رسید. استوانه شکسته و روح نهفته در آن را بند زدند و باز بر تارک افراشتند. این استوانه امروز در موزه ملى لندن نگهدارى مى شود و با کنده کارى هاى ریز و مبهم خود نشان مى دهد که به راستى انسانیت و پاسداشت حقوق انسانى، گنجینه تازه اى نیست. همین استوانه است که نشان مى دهد کوروش کبیر یک شالوده شکن واقعى بوده است. این کتیبه تقریباً همزمان است با کتیبه هاى شاهان بین النهرین که مقتدرانه به تاخت و تاز هاى بى امانشان مى نازند و به پامال کردن حقوق ملل مغلوب هم، همان چیزى که در کتیبه کوروش بدان ارج نهاده مى شود. بد نیست نیم نگاهى بیفکنیم به برخى سنگ نوشته ها و کتیبه هاى بازمانده از نبوکد نصر، پادشاه بابل و سپس آن را با استوانه بشردوستانه کوروش مقایسه کنیم.
نبوکد نصر با افتخار و جبروت مى گوید:
«فرمان دادم که صد هزار چشم درآورند و صد هزار قلم پا را بشکنند، با دست خودم چشم فرمانده دشمن را درآوردم، هزاران پسر و دختر را زنده زنده در آتش سوزاندم، خانه را چنان کوفتم که دیگر بانگ زنده اى از آنجا برنخیزد.»

اما فرمان کوروش، فرمان نکوداشت انسانیت است و بال و پر گسترانیدن آن در آسمانى فراخ، نگاهى به مندرجات استوانه کوروش نشان مى دهد که پر بیراه نیست اگر کوروش را نخستین تدوین کننده منشور حقوق بشر انگاریم:

«من به هیچ کس اجازه ندادم که سرزمین سومر و اکد را دچار هراس کند. من نیازمندى هاى بابل و همه پرستشگاه هاى آنان را در نظر گرفتم و در بهبود وضعشان کوشیدم. من یوغ ناپسند مردم بابل را برداشتم، خانه هاى ویران آن ها را آباد کردم. من به بدبختى هاى آن ها پایان بخشیدم. مردوک خداى بزرگ از کردارم خوشنود شد. من همه ساکنان را گرد آوردم و خانه هایشان را به آنان باز پس دادم. من فرمان دادم که همه مردم در پرستش خداى خود آزاد باشند و بى دینان آنها را نیازارند. فرمان دادم که هیچ یک از خانه هاى مردم خراب نشود. فرمان دادم که هیچ کس اهالى شهر را از هستى ساقط نکند.»
بسیارى از مواد اعلامیه جهانى حقوق بشر، الهام یافته از فرامین کوروش کبیر است. در واقع گویى روح نگاه بلند کوروش به انسان و آزادى انسانى در کالبد اعلامیه جهانى نیز دمیده شده است . سال ها پس از مرگ کوروش و آن گاه که اسلام به منزله دیانتى پاسدار شرافت انسانى به منصه ظهور رسید، باز بانگى برافراشته شد که نویدبخش نکوداشت انسان بود. نواى پیامبر اسلام که هم در مرامنامه حکومت اسلامى در مدینه و هم در خطابه حجه الوداع، حرمت حفظ جان، مال و آبروى انسان ها پررنگ است و البته در جاى جاى کتاب مقدس مسلمانان، قرآن کریم.واین برای ما ایرانیها که اولین و هم اکنون تنها رعایت کننده حقوق سایر مردم و بشریت هستیم افتخاری بس بزرگ و جاودانی است

(نقل قول از نویسنده وبلاگ)

انگلیسى ها پیشتاز در اروپا

اما نگاهى به تاریخ اروپا نشان مى دهد که صرف نظر از نگره هاى مترقیانه فلاسفه یونانى۱ و بعد ها بارقه هاى اندیشه مسیحیت، نخستین منشور حقوق بشر به سال ۱۲۱۵ میلادى، یعنى درست ۱۸ سده پس از فرمان کوروش باز مى گردد. منشورى که به منشور کبیر و یا magna carta معروف است. در واقع انگلیسى ها در اروپا پیشتاز چنین باورى بودند. پادشاه انگلستان جان، تحت فشار روحانیون و اشراف و بورژوازى انگلستان، ناچار به صدور این فرمان شد. فرمانى که «به طور کلى تایید مى کند که پادشاه باید حقوق و آزادى هاى مکتسبه ملت خود را محترم شمارد و وضعى را که در گذشته بر اثر حسن نیت و عقیده پادشاهان ملت دوست و نیکوکار و با جدیت و مبارزه خود ملت به وجود آمده است، حفظ نماید.» از جمله موارد مندرج در فرمان کبیر مى توان به موارد زیر اشاره کرد:

« در ماده یک، جان، پادشاه انگلستان، پس از تایید آزادى کلیسا و حقوق کامل و خدشه ناپذیر آن از طرف خود الى الابد، کلیه حقوقى را که در فرمان تصریح شده است به عموم افراد آزاد قلمرو خود اعطا مى کند.» در ماده هفدهم رسیدگى به دعاوى عمومى را از صلاحیت دادگاه هاى وابسته به دربار، خارج مى سازد و در صلاحیت مراجع صالح و ثابتى قرار مى دهد … در ماده چهل مى گوید: «حق و عدالت را به کسى نخواهیم فروخت و از کسى مضایقه نخواهیم کرد و اعمال و اجراى آن را به تاخیر نخواهیم انداخت.»

در قرن هفدهم، فلاسفه اى از بطن انگلستان برخاستند که مى کوشند با نظریات خود، منشور کبیر را پر و بال بخشایند و به اوج برفرازند، از جمله جان لاک « وقایع سال ۱۶۸۸ انگلستان که با حداقل آشفتگى و هرج و مرج روى داد موجب تحکیم دموکراسى و پیروزى پارلمان و انجام خواست هاى مردم در جهت آزادى گردید، موید نظریات لاک بود و او را در این عقیده راسخ تر کرد که مردم استعداد و لیاقت آن را دارند که خود را اداره کنند و حکومت دلخواه خود را که در طریق صلاح و سعادت آنان قدم بردارد بر گزینند.» و به این ترتیب است که منشور کبیر در گذر زمان پخته تر گردیده و جامه اعلامیه حقوق انگلستان را به تن مى کند، اعلامیه اى که در سال ۱۶۸۹ به تصویب رسید. درست در هنگامه اى که دموکراسى طلبان در برابر سلاطین پیروز شدند و پارلمان در انگلستان پا گرفت، ویلیام پیت، سیاستمدار نامدار انگلیسى، این اعلامیه و منشور کبیر را کتاب مقدس آزادى انگلیسى ها نامید تا مهر اهمیت پررنگى بر این منظومه نفیس افکنده باشد؛ منظومه اى که به راستى سند افتخار پیروزى حقوق انسانى بر لگام استبداد زدگى محسوب مى شد. البته پیش از اعلامیه حقوق، اسنادى تحت عنوان درخواست حقوق در کتابچه تاریخ انگلستان مدفون است که نشانگر تقاضاهاى مسالمت آمیز انسان دوستان از پادشاه بوده است. ازجمله مواردى که در این دادخواست، انسانیت را برتر از هر چیز دیگر بر مى شمارد و افسار ها را مى گسلد، عبارت است از:
۱- از این تاریخ به بعد بدون مجوز قانونى هیچ فردى را نباید به دادن پیشکش یا وام یا باج یا مالیات و امثال آن مجبور ساخت.۲- هیچ فردى را به خاطر موارد مذکور در بند یک یا خوددارى از پرداخت مطالباتى از آن قبیل نباید احضار و استنطاق کرد یا قسم داد یا در توقیف نگاه داشت یا آزار رسانید یا مضطرب و مشوش ساخت.۳- هیچ فرد آزادى را نباید زندانى یا توقیف کرد .۴- نباید اجازه داد که هیچ فردى مورد آزار صاحب منصبان کشورى و لشگرى قرار گیرد و صاحب منصبانى که مرتکب این اعمال شده اند باید از کار برکنار شوند.
مواد مندرج در اعلامیه حقوق نیز مشابه همان مواردى است که در بالا ذکر شد البته با پر و بال بیشتر و حشو زواید فراوان تر…

آمریکا و اعلامیه استقلال

اما پژوهشگران بر این باورند که نکات نهفته در دل اعلامیه استقلال آمریکا، نشان مى دهد آمریکایى ها بیش از انگلیسى ها به تدوین و ارائه اعلامیه راستین حقوق بشر، اهتمام ورزیده اند، اعلامیه اى که حقوق و مقام انسانى را در بند بند خود گنجانیده باشد. این اعلامیه در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ و پس از یک سلسله نبردهاى تاریخى براى پنجه ساییدن به استقلال در آمریکا تصویب شد. مقدمه این اعلامیه آبستن دیدگاه هاى نواندیشانه اى نسبت به پیکره هویت انسانى است. البته با نیم نگاهى کالبدشکافانه به ساخت و بافت سیاسى سرزمینى نوخاسته، در گوشه هایى از این مقدمه مى خوانیم:

«ما این حقایق را از بدیهیات مى دانیم که همگى مردم مساوى آفریده شده اند و اینکه آفریدگارشان به آن ها حقوق خاص و غیر قابل انتزاعى اعطا نموده است که از آن جمله است حق زندگى، داشتن آزادى، کسب آسایش و سعادت که به منظور حفظ این حقوق مردم براى خود حکومت هایى تاسیس خواهند کرد و با میل و رضاى خود به آن حکومت ها اختیار و اقتدار خواهند داد دیگر آن که هر گاه این حکومت ها از راه منحرف شوند از حقوق مردم است که آنها را تغییر داده یا ساقط سازند و حکومت هاى جدیدى روى کار آورند که بتوانند با وضع قوانین مناسب و اعمال قدرت امنیت و سعادت مردم را تامین و حفظ کنند.» پانزده سال بعد و در نخستین کنگره آمریکا، با نیم نگاهى به این اعلامیه تاریخى، از سوى نمایندگان اصلاحاتى در قانون اساسى آمریکا شکل پذیرفت که همه براى آویختن به ریسمان آزادى بود. آمریکاى تازه استقلال یافته داشت ذره ذره خود را به اصول انسان مدارانه نزدیک و نزدیک تر مى کرد.

انقلابى فرانسوى و حقوق انسان زمانه اش

اما تاریخ اعلامیه حقوق بشر در فرانسه که به مهد آزادى شهرت یافته بود، چه فراز و نشیب هایى را پیمود ؟ انقلابى که در سال ،۱۷۸۹ پیکره سرزمین فرانسه را تکان داد، انقلابى بود به معناى واقعى کلمه که در برخى ابعاد خود انسانیت را به پس زمینه ها سپرد. وقتى پادشاه و ملکه اش به دست توده لجام گسیخته انقلابى تحت فشار بودند و آن گاه که پادشاه را به جوخه اعدام مى سپردند، سفالینه حقوق بشر در حال ترک برداشتن بود. اما تب انقلاب که فروکش کرد و زبانه هاى شعله ها که فرو خسبید، فرانسوى سرگشته، به ضرورت تدوین اعلامیه اى در پاسداشت حقوق انسانى پى برد. این اقدام با سلسله مراتبى پس از انقلاب انجام گرفت. متن اولیه در ۲۶ اوت ۱۷۸۹ تدوین گردید و بعد ها در سال هاى ۱۷۹۱ ، ۱۷۹۳ و ۱۷۹۵ با اصلاحات و بازنگرى هایى، زنده تر و روشن تر شد. مجلس ملى فرانسه براى انسان نو اندیش زمانه خود، حقوقى قایل شد، حقوقى که قبلاً هم در کنده کارى هاى کتیبه کوروش و هم در پستى و بلندى مسیر اعلامیه هاى گونه گون حقوق بشر، تبلور یافته بود. در ۲۴ ژوئن ۱۷۹۳ این اعلامیه پر و بال پیدا کرد و تکمیل شد. اعلامیه دومى جزئیات و ریزه کارى هاى بیشترى از دل حیات اجتماعى مردم را در بر مى گرفت و طبیعتا کارآمدتر بود. و در نهایت در ۲۲ اوت ۱۷۹۵ بود که این اعلامیه ها به بلوغ رسیدند. انقلابیون فرانسوى نشان دادند که مصمم اند هرچه زودتر پساب هاى انقلاب را بزدایند و به روح انسان بیندیشند. بى گمان انتشار دست نگاشته هاى منتسکیو در سال ۱۷۴۸ روح انسان فرانسوى را بیدار کرده بود و او را براى رسالتى همچون تدوین اعلامیه حقوق شهروندى مصمم و راسخ کرده بود.

نگاهى به روح القوانین نشان مى دهد که تفکر انسان دوستانه و نگره جهانشمول حقوق بشر، واقعیتى دامان گسترده در باور فکرى سرزمین فرانسه بوده است: «در دموکراسى، ملت از یک لحاظ فرمانروا و از لحاظ دیگر فرمانبردار است. ملت نمى تواند فرمانروا باشد مگر به وسیله آراى خودش که عبارت از اراده او مى باشد پس اراده ملت خود ملت است.» و در جاى دیگر مى نویسد «حقوق بین المللى طبعاً بر سر این اصل است که ملل مختلف دنیا باید در حال صلح به یکدیگر منتهاى نیکى و در حال جنگ حداقل آزار را روا دارند بدون این که به منافع حقیقى خود لطمه اى وارد سازند.» بى دلیل نیست که در مقدمه روح القوانین مى خوانیم:«منشا اصل بر برائت آدمى و کرامت ذاتى انسانى» در بسیارى از قوانین اساسى جهان از اندیشه هاى منتسکیو اقتباس گشته است. وى مى گوید: «از آنجا که افراد شرورند، قانون مجبور است آنان را بهتر از آنچه هستند فرض کند بدین ترتیب گواهى دو نفر براى اثبات جرم کفایت مى کند (همان چیزى که ما در قوانین قضاى اسلامى شهادت عدلین مى خوانیم) قانون اظهارات دو نفر گواه را باور مى کند و به نظر قانون مبنى بر حقیقت تلقى مى گردد. مثلاً این طور فرض مى کند هر طفلى که در طى دوره زناشویى به وجود آمده است حلال زاده است. قانون به مادر طفل به اندازه اى اطمینان دارد که هرگز غیر از عفت درباره او تصور دیگرى نمى نماید.»

سازمان ملل

اما سال ها باید مى گذشت و جنگ هاى خانمان سوز جهانى باید شعله ور مى شد تا اندیشه تاسیس سازمان پهناور و بزرگى به نام سازمان ملل بشکفد و در چارچوب این سازمان اعلامیه جهانى تازه اى درباره حقوق بشر به تصویب رسد. گرچه به تعبیر «گلن جانسون» «دلمشغولى متفقین در مورد حقوق بشر، فرعى و حتى حاشیه اى بود» اما اندیشه ایجاد سازمانى جهت حفظ و کمک به حمایت از حقوق اساسى بشر، اندیشه اى شایسته و ارزشمند بود که جهان ملتهب آن روزگار به شدت بدان محتاج بود. جامعه انسانى، تکان تازه اى خورده بود. برگرفته از نوشته ی
رضا مرادی غیاث آبادی
www.ghiasabadi.com

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ باستان, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, دختر, زن, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

متن کامل ترجمه منشور حقوق بشر کوروش به شش زبان دنیا

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:18:37 +0000

ترجمه انگلیسی منشور کوروش

Cyrus Charter of Human Rights Cylinder

First Charter of Human Rights

I am Kourosh (Cyrus), King of the world, great king, mighty king, king of Babylon, king of the land of Sumer and Akkad, king of the four quarters, son of Camboujiyah (Cambyases), great king, king of Anshân, grandson of Kourosh (Cyrus), great king, king of Anshân, descendant of Chaish-Pesh (Teispes), great king, king of Anshân, progeny of an unending royal line, whose rule Bel and Nabu cherish, whose kingship they desire for their hearts, pleasure. When I well -disposed, entered Babylon, I set up a seat of domination in the royal palace amidst jubilation and rejoicing. Marduk the great god, caused the big-hearted inhabitations of Babylon to ……………… me, I sought daily to worship him. At my deeds Marduk, the great lord, rejoiced and to me, Kourosh (Cyrus), the king who worshipped him, and to Kaboujiyah (Cambyases), my son, the offspring of (my) loins, and to all my troops he graciously gave his blessing, and in good sprit before him we glorified exceedingly his high divinity. All the kings who sat in throne rooms, throughout the four quarters, from the Upper to the Lower Sea, those who dwelt in ………………., all the kings of the West Country, who dwelt in tents, brought me their heavy tribute and kissed my feet in Babylon. From … to the cities of Ashur, Susa, Agade and Eshnuna, the cities of Zamban, Meurnu, Der as far as the region of the land of Gutium, the holy cities beyond the Tigris whose sanctuaries had been in ruins over a long period, the gods whose abode is in the midst of them, I returned to their places and housed them in lasting abodes.

I gathered together all their inhabitations and restored (to them) their dwellings. The gods of Sumer and Akkad whom Nabounids had, to the anger of the lord of the gods, brought into Babylon. I, at the bidding of Marduk, the great lord, made to dwell in peace in their habitations, delightful abodes.

May all the gods whom I have placed within their sanctuaries address a daily prayer in my favour before Bel and Nabu, that my days may be long, and may they say to Marduk my lord, "May Kourosh (Cyrus) the King, who reveres thee, and Kaboujiyah (Cambyases) his son …" Now that I put the crown of kingdom of Iran, Babylon, and the nations of the four directions on the head with the help of (Ahura) Mazda, I announce that I will respect the traditions, customs and religions of the nations of my empire and never let any of my governors and subordinates look down on or insult them until I am alive. From now on, till (Ahura) Mazda grants me the kingdom favor, I will impose my monarchy on no nation. Each is free to accept it , and if any one of them rejects it , I never resolve on war to reign. Until I am the king of Iran, Babylon, and the nations of the four directions, I never let anyone oppress any others, and if it occurs , I will take his or her right back and penalize the oppressor.

And until I am the monarch, I will never let anyone take possession of movable and landed properties of the others by force or without compensation. Until I am alive, I prevent unpaid, forced labor. To day, I announce that everyone is free to choose a religion. People are free to live in all regions and take up a job provided that they never violate other’s rights.

No one could be penalized for his or her relatives’ faults. I prevent slavery and my governors and subordinates are obliged to prohibit exchanging men and women as slaves within their own ruling domains. Such a traditions should be exterminated the world over.

I implore to (Ahura) Mazda to make me succeed in fulfilling my obligations to the nations of Iran (Persia), Babylon, and the ones of the four directions.

ترجمه فرانسوی منشور کوروش

Je suis Kourosh (Cyrus), roi du monde, le grand roi, le roi puissant, le roi de Babylon, le roi de la terre de Sumer et d’Akkad, le roi des quatre quarts, fils de Camboujiyah (Cambyases), le grand roi, le roi d’Anshân, petit-fils de Kourosh (Cyrus), le grand roi, le roi d’Anshân, descendant de Chaish-Pesh (Teispes), le grand roi, le roi d’Anshân, progéniture d’une ligne royale éternelle, dont bel de règle et le Nabu aiment, dont le kingship ils désirent pour leurs coeurs, plaisir. Quand puits de I – disposé, Babylon entré, I installez un siège de la domination dans le palais royal parmi le jubilation et rejoicing. Marduk le grand dieu, causé les grands-hearted inhabitations de Babylon……………… me, j’ai cherché le journal pour l’adorer. À mes contrats Marduk, le grand seigneur, rejoiced et à moi, Kourosh (Cyrus), roi qui l’a adoré, et à Kaboujiyah (Cambyases), à mon fils, la progéniture (de ma) échine, et à toutes mes troupes il a graciously donné sa bénédiction, et dans le bon sprit avant lui nous avons amélioré excessivement son haut divinity. Tous les rois qui se sont assiss dans des chambres de trône, dans tous les quatre quarts, du haut à la mer inférieure, ceux qui ont demeurée dans………………., tous les rois du pays occidental, qui a demeuré dans des tentes, m’ont apporté leur hommage lourd et ont embrassé mes pieds dans Babylon. De… aux villes d’Ashur, de Susa, d’Agade et d’Eshnuna, les villes de Zamban, Meurnu, Der jusque la région de la terre de Gutium, les villes saintes au delà du Tigris dont les sanctuaires avaient été dans les ruines sur une longue période, les dieux dont la demeure est au milieu d’elles, je suis revenu à leurs endroits et logé leur dans les demeures durables.

J’ ai recueilli ensemble tous leurs inhabitations et ai reconstitué (à eux) leurs logements. Les dieux de Sumer et d’Akkad que Nabounids a eus, à la colère du seigneur des dieux, introduit dans Babylon. I, à offrir de Marduk, grand seigneur, incité pour demeurer dans la paix dans leurs habitations, demeures délicieuses.

Mai tous les dieux que j’ai placé dans leurs sanctuaires pour adresser une prière quotidienne en ma faveur avant bel et Nabu, ces mes jours peuvent être longs, et peuvent ils disent à Marduk mon seigneur, "mai Kourosh (Cyrus) le roi, qui thee de reveres, et Kaboujiyah ( Cambyases ) son fils…" Maintenant que j’ai mis la couronne du royaume de l’Iran, du Babylon, et des nations des quatre directions sur la tête avec l’aide (Ahura) de Mazda, j’annonce que je respecterai les traditions, des coutumes et des religions des nations de mon empire et ne laisse jamais n’importe lequel de mes gouverneurs et subalternes regarder vers le bas dessus ou les insulter jusqu’à ce que je sois vivant. Dorénavant, jusqu’(Ahura) à Mazda m’accorde la faveur de royaume, j’imposera ma monarchie à aucune nation. Chacun est libre pour l’accepter, et si n’importe quel un d’eux des rejets il, je ne résolvent jamais sur la guerre pour régner. Jusqu’à ce que je sois le roi de l’Iran, du Babylon, et des nations des quatre directions, je ne laisse jamais n’importe qui ne opprime aucun autre, et s’il se produit, je prendrai son dos de droite et pénaliserai l’oppresseur.

Et jusqu’à moi suis le monarque, je ne laisse jamais n’importe qui prendre la possession des propriétés mobiles et débarquées des autres par la force ou sans compensation. Jusqu’à ce que je sois vivant, j’empêche le travail impayé et obligatoire. Au jour, j’annonce que chacun est libre pour choisir une religion. Peuplez sont libres pour vivre dans toutes les régions et pour prendre un travail à condition que ils ne violent jamais autres droites.

Personne n’ont pu être pénalisés pour les défauts de ses parents. J’empêche l’esclavage et mes gouverneurs et subalternes sont obligés d’interdire échanger des hommes et des femmes comme esclaves dans leurs propres domaines de régner. Un tel des traditions devrait être exterminé le monde plus de.

J’implore (Ahura) à Mazda de m’inciter à réussir à s’acquitter de mes obligations aux nations de l’Iran (Perse), du Babylon, et de celui des quatre directions.

ترجمه آلمانی منشور کوروش

Ich bin Kourosh (Cyrus), König der Welt, großer König, mächtiger König, König von Babylon, König des Landes von Sumer und von Akkad, König der vier Viertel, Sohn von Camboujiyah (Cambyases), großer König, König von Anshân, Enkel von Kourosh (Cyrus), großer König, König von Anshân, Nachkomme von Chaish-Pesh (Teispes), großer König, König von Anshân, Nachkommen einer unending königlichen Linie, deren Richtlinienbel und Nabu schätzen, dessen kingship sie für ihre Herzen wünschen, Vergnügen. Wenn abgeschaffener i-Brunnen -, betretenes Babylon, stellte ich einen Sitz von Herrschaft im königlichen Palast unter jubilation und dem Rejoicing auf. Marduk der große Gott, den grossen-hearted inhabitations von Babylon……………… mich verursacht, suchte ich Tageszeitung, um ihn anzubeten.

An meinen Briefen Marduk, rejoiced der große Lord, und zu mir, Kourosh (Cyrus), der König, der ihn anbetete, und zu Kaboujiyah (Cambyases), zu meinem Sohn, das Sekundärteilchen (meiner) Lende, und gab er allen meinen Truppen graciously seinen Blessing, und im guten sprit vor ihm glorifizierten wir außerordentlich sein hohes divinity. Alle Könige, die in den Throneräumen, während der vier Viertel, vom Upper zum untereren Meer sassen, die, die in………………., allen Königen des Westlandes blieben, das in den Zelten blieb, holten mir ihren schweren Tribut und küßten meine Füße in Babylon. Von… zu den Städte von Ashur, von Susa, von Agade und von Eshnuna, die Städte von Zamban, Meurnu, Der bis zu der Region des Landes von Gutium, die heiligen Städte über dem Tigris hinaus dessen Schongebiete in den Ruinen über einen langen Zeitraum gewesen waren, die Götter deren Aufenthaltsort in der Mitte von ihnen ist, kam ich zu ihren Plätzen und ihnen in dauerhaften Aufenthaltsorten untergebracht zurück.

Ich erfaßte alle ihre zusammen inhabitations und stellte (zu ihnen) ihre Wohnungen wieder her. Die Götter von Sumer und von Akkad, die Nabounids hatte, zum Zorn des Lords der Götter, geholt in Babylon. I, am Bieten von Marduk, der große Lord, gebildet, um im Frieden in ihren habitations, herrliche Aufenthaltsorte zu bleiben.

Mai können alle Götter, denen ich innerhalb ihrer Schongebiete gelegt, habe ein tägliches Gebet zu meinen Gunsten vor Bel und Nabu zu adressieren, diese meine Tage lang sein und können sie sagen zu Marduk meinen Lord, "Mai Kourosh (Cyrus) der König, die reveresthee und Kaboujiyah ( Cambyases ) sein Sohn…"

und: Nun da ich die Krone des Königreiches vom Iran, von Babylon und von Nationen der vier Richtungen auf den Kopf mit Hilfe (Ahura) Mazda setzte, ich verkünde, daß ich die Traditionen, Gewohnheiten und Religionen der Nationen meines Reiches und lasse nie irgendwelche meiner Gouverneure und Untergebenen unten an schauen oder sie beleidigen respektiere, bis ich lebendig bin. Ab sofort bis (Ahura) Mazda bewilligt mir die Königreichbevorzugung, ich auferlegt meinen Monarchy keiner Nation. Jedes ist frei, sie anzunehmen und wenn irgendein von ihnen Ausschüße es, ich nie auf Krieg beheben zu regieren. Bis ich der König vom Iran, von Babylon und von Nationen der vier Richtungen bin, lasse ich nie jedermann unterdrücke alle mögliche andere, und wenn es auftritt, nehme ich seine oder Rechtrückseite und bestrafe den Unterdrücker.

Und bis bin mich der Monarch, werde ich lasse nie jedermann Besitz der beweglichen und gelandeten Eigenschaften von den anderen durch Kraft oder ohne Ausgleich nehmen. Bis ich lebendig bin, verhindere ich unbezahlte, Zwangsarbeit. Zum Tag verkünde ich, daß jeder frei ist, eine Religion zu wählen. Bevölkeren Sie sind frei, in allen Regionen zu leben und einen Job aufzunehmen, vorausgesetzt daß sie nie andere Rechte verletzen.

Niemand konnten für Störungen seiner oder Verwandter bestraft werden. Ich verhindere Sklaverei und meine Gouverneure und Untergebenen werden verbunden Männer, und Frauen als Sklaven innerhalb ihrer eigenen Anordnengebiete auszutauschen zu verbieten. Solches Traditionen sollte rüber geabschaffen werden der Welt.

Ich implore zu (Ahura) Mazda, um mich folgen zu lassen, mit, meine Verpflichtungen zu erfüllen zu den Nationen vom Iran (Persien), von Babylon und von den der vier Richtungen.

ترجمه اسپانیائی منشور کوروش

Soy Kourosh (Cyrus), rey del mundo, gran rey, rey poderoso, rey de Babylon, rey de la tierra Sumer y Akkad, rey de los cuatro cuartos, hijo de Camboujiyah (Cambyases), gran rey, rey de Anshân, nieto de Kourosh (Cyrus), gran rey, rey de Anshân, descendiente de Chaish-Pesh (Teispes), gran rey, rey de Anshân, progenie de una línea real interminable, que de belio de la regla y de Nabu acaricia, que kingship desean para sus corazones, placer. En medio de cuando pozo de I – dispuesto, Babylon entrado, instalé un asiento de la dominación en el palacio real el jubilation y el rejoicing. Marduk el gran dios, causado los inhabitations grandes-hearted de Babylon……………… me, intenté el diario para adorarlo. En mis hechos Marduk, el gran señor, rejoiced y a mí, Kourosh (Cyrus), el rey que lo adoraba, y a Kaboujiyah (Cambyases), a mi hijo, el descendiente (de mi) lomo, y a todas mis tropas él graciously dio su bendición, y en buen sprit antes de él glorificamos excesivamente su divinity alto. Todos los reyes que se sentaron en cuartos del trono, a través de los cuatro cuartos, del alto al mar más bajo, los que moraron en………………., todos los reyes del país del oeste, que moró en tiendas, me trajeron su tributo pesado y se besaron los pies en Babylon. De… a las ciudades de Ashur, de Susa, de Agade y de Eshnuna, las ciudades de Zamban, Meurnu, Der hasta la región de la tierra de Gutium, las ciudades santas más allá del Tigris que santuarios habían estado en ruinas sobre un período largo, los dioses que domicilio está en el medio de ellas, volví a sus lugares y contenido les en domicilios duraderos.

Recolecté juntos todos sus inhabitations y restauré (a ellos) sus viviendas. Los dioses de Sumer y de Akkad que Nabounids tenía, a la cólera del señor de los dioses, traído en Babylon. I, en hacer una oferta de Marduk, el gran señor, hecho para morar en paz en sus habitations, domicilios encantadores.

Mayo todos los dioses que he colocado dentro de sus santuarios para tratar un rezo diario en mi favor antes de belio y de Nabu, esos mis días pueden ser largos, y pueden ellos dicen a Marduk a mi señor, "mayo Kourosh (Cyrus) el rey, que thee de los reveres, y Kaboujiyah ( Cambyases ) su hijo…" Ahora que puse la corona del reino de Irán, de Babylon, y de las naciones de las cuatro direcciones en la cabeza con la ayuda (Ahura) de Mazda, anuncio que respetaré las tradiciones, los costumbres y las religiones de las naciones de mi imperio y nunca dejo a cualesquiera de mis gobernadores y subordinados mirar abajo encendido o insultarlos hasta que estoy vivo. De ahora encendido, hasta (Ahura) Mazda me concede el favor del reino, yo impondrá mi monarquía ante ninguna nación. Cada uno está libre aceptarla, y si de ellos los rechazos él, yo nunca resuelve en guerra reinar. Hasta que soy el rey de Irán, de Babylon, y de las naciones de las cuatro direcciones, nunca dejo cualquier persona oprimo cualquier otros, y si ocurre, tomaré el suyo o su parte posteriora de la derecha y penalizaré el opresor.

Y hasta mí soy el monarca, nunca dejo cualquier persona tomar la posesión de las características movibles y aterrizadas de las otras por la fuerza o sin la remuneración. Hasta que estoy vivo, prevengo el trabajo sin pagar, forzado. Al día, anuncio que cada uno está libre elegir una religión. Pueble están libre vivir en todas las regiones y tomar un trabajo a condición de que nunca violan las otras derechas.

Nadie se podían penalizar para las averías de sus o sus parientes. Prevengo esclavitud y obligan a mis gobernadores y subordinados a prohibir el intercambiar de hombres y de mujeres como esclavos dentro de sus propios dominios de la decisión. Tal las tradiciones se debe exterminar el mundo encima.

Imploro (Ahura) a Mazda para hacer que tiene éxito en satisfacer mis obligaciones a las naciones de Irán (Persia), de Babylon, y de los que esta’ de las cuatro direcciones.

ترجمه ایتالیائی منشور کوروش

Sono Kourosh (Cyrus), re del mondo, re grande, re mighty, re di Babylon, re della terra di Sumer e di Akkad, re dei quattro quarti, figlio di Camboujiyah (Cambyases), re grande, re di Anshân, nipote di Kourosh (Cyrus), re grande, re di Anshân, discendente di Chaish-Pesh (Teispes), re grande, re di Anshân, progenie di una linea reale senza fine, di cui bel di regola e Nabu è, di cui il kingship vogliono per i loro cuori, piacere. Quando pozzo di I – disposto di, Babylon inserito, I installi una sede della dominazione nel palazzo reale in mezzo del jubilation e del rejoicing. Marduk il dio grande, causato ai inhabitations grandi-hearted di Babylon……………… me, ho cercato il quotidiano per adorarlo. Ai miei atti Marduk, il signore grande, rejoiced ed a me, Kourosh (Cyrus), il re che lo ha adorato ed a Kaboujiyah (Cambyases), al mio figlio, la prole (del mio) lombo ed a tutte le mie truppe graciously ha dato il suo blessing e nel buon sprit prima di lui abbiamo glorificato eccessivamente il suo alto divinity. Tutti i re che si sono seduti nelle stanze del throne, durante i quattro quarti, dalla tomaia al mare più basso, coloro che ha abitato………………., in tutti i re del paese ad ovest, che ha abitato in tende, mi hanno portato il loro tributo pesante ed hanno baciato i miei piedi in Babylon. Da… alle città di Ashur, di Susa, di Agade e di Eshnuna, le città di Zamban, Meurnu, Der fino alla regione della terra di Gutium, le città sante oltre il Tigris di cui i santuari erano stati in rovine su un periodo lungo, i dii di cui la residenza è nel midst di loro, ho rinviato ai loro posti ed alloggiato loro nelle residenze durevoli.

Ho raccolto insieme tutti i loro inhabitations ed ho ristabilito (a loro) le loro dimore. I dii di Sumer e di Akkad quale Nabounids ha avuto, alla rabbia del signore dei dii, introdotto in Babylon. I, all’offerta di Marduk, il signore grande, incitato per abitare nella pace nei loro habitations, residenze deliziose.

Maggio tutti i dii quale ho disposto all’interno dei loro santuari per richiamare una preghiera quotidiana nel mio favore prima del bel e di Nabu, quei i miei giorni possono essere lunghi e possono dicono a Marduk il mio signore, "maggio Kourosh (Cyrus) il re, che thee dei reveres e Kaboujiyah ( Cambyases ) il suo figlio…" Ora che ho messo la parte superiore del regno dell’Iran, di Babylon e delle nazioni dei quattro sensi sulla testa con l’aiuto (Ahura) di Mazda, annuncio che rispetterò le tradizioni, abitudini e religioni delle nazioni del mio impero e mai non ne lascio c’è ne dei miei regolatori e subalterni osservare giù sopra o insultarlo fino a che non sia vivo. D’ora in poi, lavorare (Ahura) a Mazda mi assegna il favore di regno, io imporrà il mio monarchy a nessuna nazione. Ciascuno è libero accettarla e se qualunque di loro scarti esso, io non risolve mai sulla guerra regnare. Fino a che non sia il re dell’Iran, di Babylon e delle nazioni dei quattro sensi, non lascio mai chiunque oppress alcuni altri e se accade, prenderò la sua parte posteriore di destra e penalizzerò il oppressor.

E fino all’sono il monarca, mai non lascio chiunque prendere il possesso delle proprietà mobili ed atterrate degli altre da forza o senza compensazione. Fino a che non sia vivo, impedisco il lavoro non pagato e forzato. Al giorno, annuncio che tutto è libero scegliere una religione. Popoli sono libero vivere in tutte le regioni e prendere un lavoro a condizione che non violano mai altri diritti.

Nessuno hanno potuto essere penalizzati per i difetti dei suoi parenti. Impedisco lo slavery ed i miei regolatori e subalterni sono obbligati proibire scambiare gli uomini e donne come schiavi all’interno dei loro propri dominii di regolamento. Tale tradizioni dovrebbe exterminated il mondo sopra.

Imploro (Ahura) a Mazda per incitarlo a riuscire a rispettare i miei obblighi alle nazioni dell’Iran (Persia), di Babylon e di quei dei quattro sensi.

ترجمه قسمت اول از منشور کوروش به زبان روسی

Я — Кир, царь мира, великий царь, могучий царь, царь Вавилона, царь Шумера и Аккада, царь четырех стран, сын Камбиса, великого царя, царя города Аншана, внук Кира, великого царя, царя города Аншана, потомок Теиспа, великого царя, царя города Аншана, отрасль вечного царства, династия которого любезна Белу и Набу, владычество которого приятно их сердцу. Когда я мирно вошел в Вавилон и при ликованиях и веселии во дворце царей занял царское жилище, Мардук, великий владыка, склонил ко мне благородное сердце жителей Вавилона за то, что я ежедневно помышлял о его почитании. Мои многочисленные войска мирно вступили в Вавилон. Во весь Шумер и Аккад я не допустил врага. Забота о внутренних делах Вавилона и обо всех его святилищах тронула меня, и жители Вавилона нашли исполнение своих желаний, и бесчестное иго было с них снято. Я отвратил разрушение их жилищ и устранил их падение. Моим благословенным деяниям возрадовался Мардук, великий владыка, и благословил меня, Кира, царя, чтущего его, и Камбиса, моего сына, и все мое войско милостью, когда мы искренне и радостно величали его возвышенное божество. Все цари, сидящие во дворцах всех стран света, от Верхнего моря до Нижнего… и в шатрах живущие цари запада, все вместе принесли свою тяжелую дань и целовали в Вавилоне мои ноги. До Ашшура и Суз: Агаде, Эшнунак, Замбан, Метурну, Дери, вместе с областью земли Гутиев, города по ту сторону Тигра, основанные с древних дней, богов, живущих в них, вернул я на их места и дал им обитать там навеки. Всех их жителей собрал я и восстановил их жилища. И богам Шумера и Аккада, которых Набонид, к гневу владыки богов, перенес в Вавилон, дал я, по повелению Мардука, великого владыки, невредимо принять обитание в их чертогах «Веселия сердца». Все боги, возвращенные мною в свои города, да молятся ежедневно пред Белом и Набу (Нево) о долготе дней моих, замолвят за меня милостивое слово и скажут
Мардуку, моему владыке: да будет Киру, царю, чтущему тебя, и Камбису, его сынy

همچنین بخوانید :

آنچه هر ایرانی تاریخ دوستی باید بداند

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:18:27 +0000

جواهر لعل نهرو در کتاب نگاهی به تاریخ جهان می گوید :

بعضی از مردم کشور ما هستند که همیشه به گذشته می نگرند،همیشه به آن افتخار می کنند و همیشه می خواهند از آن الهام بگیرند اگر گذشته واقعا الهام بخشی برای انجام کارهای بزرگ باشد حرفی نیست و باید از آن الهام بگیریم اما به نظر من،برای هیچ فرد و ملتی،مناسب و شایسته نیست که دایما به گذشته نظر داشته باشد .اگر قرار بود انسان به عقب برگردد یا همیشه به عقب بنگرد چشمانش در پشت سرش بود.

که خطاب به مردم هند گفته ولی من آن رامناسب می دانم که مردم ایران نیز آن را بخوانند

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ جهان, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

قوم ایرانی از نظر هرودوت پدر تاریخ

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:18:13 +0000

هرودوت در سخن ازخصلتهای ایرانیان می‌نویسد

هرودوت در سخن ازخصلتهای ایرانیان می‌نویسد که ایرانیان دروغ را بزرگ‌ترین گناه می‌دانند، و وامداری را ننگ می‌شمارند، و می‌گویند وامداری از این‌رو بد و ناپسند است که کسی‌که بدهکار باشد مجبور می‌شود که دروغ بگوید؛ از این‌رو همواره از ننگِ بدهکار شدن می‌پرهیزند. ایرانیان به‌همسایگان احترام بسیار می‌گزارند، هرچه همسایه نزدیک‌تر باشد بیشتر مورد توجه است و همسایگان دور و دورتر در مراتب پائین‌تری از احترام متقابل قرار دارند. ایرانیان هیچ‌گاه در حضور دیگران آب دهان نمی‌اندارند و این کار را بی‌ادبی به‌دیگران تلقی می‌کنند؛ آنها هیچ‌گاه در حضور دیگران پیشاب نمی‌کنند و این عمل نزد آنها از منهیات مؤکد است. در میگساری تعادل را مراعات می‌کنند و هیچ‌گاه چنان زیاده‌روی نمی‌کنند که مجبور شوند استفراغ کنند یا عقلشان را از دست بدهند. ایرانیان روز تولدشان را بسیار بزرگ می‌شمارند و در آن روز مهمانی و جشن برپا می‌کنند و سفره‌های گوناگون می‌کشند، گاو و گوسفند سرمی‌برند و گوشت آنها را در میان دیگران بخش می‌کنند (خیرات و صدقه می‌دهند). آنها هیچ‌گاه در آبِ رودخانه پیشاب نمی‌کنند و جسم ناپاک در آب جاری نمی‌اندازند؛ و اینها را از آن‌رو که سبب آلوده شدن آب جاری می‌شود گناه می‌شمارند.

هرودوت می‌نویسد که ایرانیان معبد نمی‌سازند، برای خدا پیکره و مجسمه نمی‌سازند. آنها خدای آسمان را عبادت می‌کنند و میترا و اَناهیتا‌ و همچنین زمین و آب و آتش را می‌ستایند. آنها حیوانات را در جاهای پاک قربانی می‌کنند و گوشت قربانی را در میان مردم تقسیم می‌کنند و عقیده ندارند که باید چیزی از آن را به‌خدا داد، زیرا می‌گویند که آنچه به‌خدا می‌رسد و خشنودش می‌سازد روح قربانی است نه گوشت او. وقتی می‌خواهند قربانی بدهند حیوان را به‌جائی که فضای باز است می‌برند، آنگا به‌درگاه خدا دعا می‌کنند. در دعاکردن نیز رسم نیست که حسنات را برای شخصِ خود بطلبند، بلکه برای شاهنشاه و همۀ مردم کشور دعا می‌کنند و خودشان را نیز یکی از اینها می‌شمارند

از ویژگیهای فرهنگ ایرانی آن بود که هیچ انسانی دارای تقدس شمرده نمی‌شد، بلکه تقدس خاص خدا و ایَزدان و فضایل ملکوتیِ هفتگانه بود. به همین سبب بوده که در تمام دوران هخامنشی و پارتی و ساسانی هیچ زیارتگاهی برای هیچ انسانی، نه برای مغان و نه آتَروَنان و نه هیربدان، ساخته نشد. و از همین‌رو است که واژه‌هائی معادل «عصمت» و همچنین «زیارت» به مفهوم مذهبیش (زیارت به‌مفهومی که ما پس از مسلمانی‌مان شناخته‌ایم) در زبان ایرانی ساخته نشده است. و از آنجائی که در فرهنگ ایرانی هیچ انسانی در هر مقامی که باشد دارای تقدس و عصمت نیست، عقیده به اینکه انسان بتواند واسطه و شفیع میان انسان و خدا شود نیز در فرهنگ ایرانی وجود نداشت. زرتشت نیز واسطۀ میان انسانها و خدا شمرده نمی‌شد بلکه آموزگاری بود که نیک‌بودن و نیک‌زیستن را به انسانها آموخته بود. انبیای قوم سامی هم در حیاتشان و هم همیشه پس از مرگشان واسطه‌های میان خدا و مریدان خویش شمرده می‌شدند، و مریدانشان به‌اندازۀ فرمانهائی که برای انبیاء و جانشینانِ انبیاء می‌بردند و به‌اندازه‌ئی که به معبد خدمت می‌کردند و ثمرۀ تلاش و کارشان را به عنوان زکات و صدقات به متولیان معبد می‌دادند انتظار داشتند که انبیاء و رهبران دینشان در زندگی‌شان و حتی پس از مرگشان برایشان نزد خدایشان وساطت کنند (شفیع بشوند) تا خدا از خطاهایشان درگذرد؛ یعنی مردگان نیز واسطه میان انسان و خدا بودند. اما در دین ایرانی هیچ‌گاه چنین باوری دربارۀ انسانهای زنده و مرده شکل نگرفت

از دیگر ویژگی فرهنگ ایرانی آن بود که هیچ‌کدام از عیدهای ایرانی با برگزاری مراسم برای هیچ انسانی در ارتباط نبود بلکه هرکدام از عیدها (نوروزِ کوچک که اکنون نوروز گوئیم، نوروز بزرگ که اکنون سیزده‌ به‌در گوئیم، مهرگان، سده، و جشنی که اکنون چارشنبه سوران گوئیم) مراسمی بود که برای پیوند با طبیعت برگزار می‌شد و مستقیماً با تحولات طبیعی در ارتباط بود. دین ایرانی به‌ شادزیستی بهای بسیار داده بود، و از این‌رو عید ایرانی نه مراسم عبادی بلکه سور و سرود و رقص دسته‌جمعی بود و جشنهایش مراسم شادی و سور و ستایش زیبایی‌ها بود. در فرهنگ ایرانی نه برای بزرگداشت انسانها ¬حتی زرتشت¬ مراسم دینی برگزار می‌شد و نه برای هیچ‌کدام از شخصیتهای دیگر. این از آن‌رو بود که ایرانی برای هیچ انسانی تقدس و عصمت قائل نبود تا به‌خاطرش مراسم دینی برپا کند. ایرانی برای طبیعت جشن برپا می‌کرد و همراه با طبیعت ابراز شادی و سرور می‌نمود.

نماز نیز در دین ایرانی نه همچون نمازِ ادیان سامی ستایش پیامبرشاه و انسانهای مدعیِ‌ نمایندگیِ خدا و ستایش اعضای خانوادۀ پیامبرشاه، و نه دعا و تضرع و ابراز خواری و ذلت در حضور خدا به‌خاطر جلب ترحم خدای جبّار، بلکه ستایش ارزشها و پدیده‌های سومند بود که جلوه‌های عینیِ رحمت آفریدگار شمرده می‌شدند. به‌عبارتِ دیگر، نماز در دین ایرانی مجموعه‌ئی از سرودهای ستایشِ ارزشها و پدیده‌هائی بود که در خدمت سعادت بشر بودند؛ و در میان اینها سپنتَە‌مَنیو (منش مقدس) و وهومنَە (نیک‌اندیشی و نیک‌رفتاری) و اَرتَە (عدالت) از مقام والائی برخوردار بودند و در نمازها بیشتر از همه مورد ستایش قرار می‌گرفتند، به‌علاوه میترا (نور حیات‌بخش) و اناهیتا (برکتِ حیات‌بخش) و باران و آبِ جاری و کشتزار و زمینِ بارور و ستورانِ سودمند و مادران و زنان ستایش می‌شدند. به‌عبارت دیگر، آنچه نماز در دین ایرانی را تشکیل می‌داد سرود تلقین به‌خود برای همسان شدن با همۀ آفریدگان سودمند و خدمت‌رسان به بشریت بود. این نیایشها به‌انسان می‌آموزد که هر فردی چنانچه از این فضایل پیروی کند و اینها را در درون خویشتن بپرورد و خویشتن را با آنها همسان سازد خواهد توانست که به‌بلندترین مرحله از تکامل انسانی رسیده خداگونه شود، و در این‌باره هیچ تفاوتی میان انسانها وجود ندارد.

درپایان این سخن را از جواهل لعل نهرو از کتاب نگاهی به تاریخ جهان را نقل می کنم که خطاب به مردم هند گفته ولی من آن رامناسب می دانم که مردم ایران نیز آن را بخوانند:

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ جهان, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, زن, زنان, فرهنگ, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

سبز فقط سبز علی* رهبر فقط سید علی

انی کاظمی — Tue, 23 Feb 2010 19:17:30 +0000

سبز فقط سبز علی رهبر فقط سید علی

وبلاگ تخصصی تاریخ فرهنگ و تمدن ایران زمین توهین به عاشورای حسینی و ولایت فقیه را توسط وطن فروشان آشوبگر خائن محکوم می کند

همچنین بخوانید :

Tags: ancient, اساطیر, افسانه, ایران, ایران باستان, ایران باستان, باستان, تاریخ, تاریخ ایران, تاریخ ما, تبادل, تبادل لینک, تمدن, تمدن ایران, تمدن ایران, دانلود, دانلود کتاب, فرهنگ, لینک, مشاهیر, چهره های ماندگار, کتاب

دیااکو شاه ماد

انی کاظمی — Fri, 19 Feb 2010 13:05:47 +0000

۷۵۰ قبل از میلاد	تاریخ تولد
۶۷۵ قبل از میلاد

تاریخ درگذشت

منبع : یادگار توضیحات - آرامگاه

عکس تصاویر تاریخ باستان تمدن عکسهای ماندگار چهره مشاهیر تاریخ جهان " align="center" title="دیااکو شاه ماد | عکس و تصاویر | مشاهیر و چهره های ماندگار / www.Tarikhema.ir" />

بیوگرافی و زندگینامه

هرودوت تاریخ نویس یونانی می گوید :: دیااکو پسر فرورتیش چنان آوازه ای در حسن دادخواهی داشت که ابتدا اهالی روستایی که در آ» زندگی می کردند و سپس همه افراد قبیله اش برای رفع دعواهایشان ؛ به او مراجعه می کردند . وی چون قدرت خویش را دریافت شایعه در افکند که بخاطر بازماندن از کارهای خصوصی خود نمی تواند تمام اوقاتش را به داوری میان افراد صرف کند . از این رو از کار داوری کناره گرفت . به دنبال این اقدام دزدی و بی نظمی آغاز گردید . روئسای طوایف و قبایل ماد دور هم گرد آمدند که چه کنیم که دیگر داوری چون دیوکس ( دیااکو ) بر ما داوری نخواهد کرد و هر روز دزدان و غارتگران بر ما هجوم می آورند و از مجازات عمل نمی ترسند ؛ پس از شوری که کردند به این نتیجه رسیدند که از دیوکس ( دیااکو ) بخواهند تا به عنوان شاه (((( قبلش خودم فکر کنم به عنوان قاضی مواجب بگیر البته این نظر خودمه چون عقلانی تره !!! شایدم یه راست به عنوان شاه ))) به آنها حکومت کند و جلو این دزدان و غارتگران را بگیرد پس به منزل وی رفته و تقاضایشان را با او در میان گذاردند . دیوکس هم که دقیقا همین انتظار را داشت گفت من برای قبول این کار چند شرط دارم که باید عملی کنید . اول اینکه برایم قصری بسازید و برایم سربازانی محیا سازید تا از من حمایت و پاسداری کنند . این شروط را روسای قبایل قبول کردند و دیوکس ( دیااکو )‌ از این تاریخ به بعد شاه مادها شد . اولین اقدام شاه جدید فراهم آوردن نگهبانانی برای خود و سپس ساختن پایتخت بود . وی برای این منظور همدان را که یونانی ها اکباتانه میگویند جهت پایتخت برگزید . البته دیوکس ( دیااکو‌ ) از قرار معلوم این شهر را بنا نکرد زیرا این شهر در کتیبه تیگلات پلسر اول تخت عنوان امدانه ذکر شده است . اما پادشاه ماد بر جمعیت آن افزود ؛ نام هگمتانه به معنی جای اجتماع می باشد و ظاهرا بدان اشاره دارد که طوایف مادی که در گذشته پراکنده بودند ؛ به گونه ای متراکم در آنجا جمع شدند . شهر جدید احتمالا از روی نمونه شهرهای جلگه ای بنا گردید . این شهر بر روی تپه ای ساخته شده و هفت دیوار تو در تو داشت که دیوارهای درونی به ترتیب مشرف بر دیوارهای بیرونی بودند ؛ بطوری که درونی ترین دیوار از بقیه دیوارها بلند تر بود . قصر پادشاه که خزاین او در آنجا نگهداری می شد ؛ درون هفتمین دیوار واقع شده بود . این دیوار کهدرونی ترین دیوار هفتگانه به شمار می رفت ؛ کنگره های زرگون داشت و حال آنکه دیوارهای دیگر مانند برج بیروس نیمرود رنگهای روشن داشتند . این کنگره ها و بویژه رنگ های آن در نزد بابلیان نمادهای خورشید و ماه و سیارات بودند اما در نزد مادها این گونه رنگ آمیزی صرفا وام گیری هنری بوده . دیوکس ( دیااکو ) ؛ در این کاخ مراسمی برای بار نیز مقرر می داشت که احتمالا به تقلید از دستگاههای آشور بوده است . در این کاخ کسی نمی توانست با شاه روبرو شود و دادخواست ها را پیامگذاران به شاه می دادند . بدین منظور این آیین تشریفات وضع شده بود تا با دشوار کردن دسترسی به پادشاه ترس و اخترام در دل مردم القا کنند (( ببینید این دیوکس چه مخی بوده عقلش چقدر کار می کرده . ۳۰۰۰ سال پیش واسه اینکه کاری کنه که مردم علیهش قیام نکنند و هر کسی فکر نکنه که این تا دیروز آدم عادی بود امروز هم هست نمی زاشت کسی ببینش که مردم فکر کنن این از اون آدم های مهمه و ما آدم عادی هستیم پس حرف اون درسته خدایی دمش گرم به این می گن مغزه متفکر )) .
دیوکس ( دیااکو ) در مدت پنجاه و سه سال پادشاهی ( ۶۵۵ – ۷۰۸ ق . م ) فرصت آن را داشت که قبایل ماد را که تا آن زمان پراکنده بودند متحد سازد و به ملیت واحدی مبدل کند . اگر او همان دیااکویی نباشد که در کتیبه های آشوری از آن نام رفته لا اقل این خوش اقبالی را داشته که آشوریان به وی نپرداختند ( نجنگیدن ) زیرا سناخریب در جنگ بابل و ایلام ( سوزیانا )‌ آن قدر گرفتار بودند که دیگر مجال اندیشیدن به کوههای بلند و صعب العبور کردستان را نداشتند و تنها خطری که از جانب آشور ؛ مادها را تهدید می کرد ؛ اعزام نیروی آشوری یه اللیپی یعنی کرمانشاه کنونی بوده است . بقیه نقاط کشور همچنان در سکون و آرامش بود و خراجش را به صورتی منظم می پرداخت بطوری که آشوریان هیچ بهانه ای برای مداخله نیافتند .

منبع :

همچنین بخوانید :