تاریخ ما » فرهنگ، تاریخِ و تمدن ایران باستان » ایران باستان

گاهنمای جشن‌ها و مناسبت‌های ملی ایران باستان

Wed, 08 Feb 2012 09:21:21 +0000

منبع : http://man-ariaiam.blogfa.com/post-200.aspx

تاریخ تمدن – دانلود کتاب های تاریخی - ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اسطوره و افسانه های باستان – دایرکتوری تبادل لینک

بهـمن ماه

دوم بهمن/ بهمن روز جشن «بهمنگان»، جشنی در ستایش و گرامیداشت «بهمن» (در اوستایی «وُهومَـنَه»، در پهلوی «وَهْـمَـن») به معنای «اندیشه نیک» و بعدها یکی از اَمْشاسْپَندان. در این روز آشی به نام «آش بهمنگان» یا «آش دانگو» به صورت گروهی پخته می‌شده است که نام «دانگو/ دانگی» برگرفته از همین سنت اشتراکی آن است.

پنجم بهمن/ سپندارمذ روز پنج روز پیش از جشن سده و جشنی به نام «نوسره».

دهم بهمن/ آبان روز شامگاه این روز، هنگام جشن بزرگ «سَـدَه/ سده‌سوزی» در چهلمین روزِ پس از «یلدا» (زایش خورشید). متون کهن جشن سده را در آبان‌روز از بهمن‌ماه و در «چلّه» زمستان دانسته‌اند که برابر با دهم بهمن‌ماه می‌شود. جشن سده در نواحی گوناگون با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود: در خراسان «سَـرِه»، در حوالی اراک «جشن چوپانان»، در خمین «کُـردِه»، در دلیجان «هَله‌هَله» و در بدخشان تاجیکستان به نام «خِـرپَـچار» دانسته شده است. بتازگی زرتشتیان نیز کوشش می‌کنند تا این جشن را برگزار کنند. در فراهان، سنگسرِ سمنان و جاهایی دیگر، چهار روز پیش و پس از سده را «چاروچار» و سردترین شب‌ها می‌دانند که سده در میانه آن جای گرفته است. همچنین هنگام جشن و نمایش «کوسه‌ناقالدی» که دو نفر در کوچه‌ها به نوازندگی و سرودخوانی می‌پردازند. یکی از این دو نفر نقش «کوسه» و دیگری نقش «تَـکِـه/ تگه» (بُـز نر) را به عهده می‌گیرد. «کوسه» با پوشیدن جامه‌های خنده‌آور، دست و صورت خود را سیاه کرده و «تکه» پوست بزی با دو شاخ بر سر کشیده و دست و صورت خود را سپید می‌کند. گاه پسر نوجوانی نیز در نقش زنِ کوسه به نمایش می‌پردازد. این مراسم در گیلان نیز با نام «آینه تکم» برگزار می‌شود. این نمایش شباهت فراوانی با «کوسه‌سواری» (← یکم اسفند) و نیز «حاجی‌فیروز» نوروزی دارد و بی‌تردید با آیین‌های «باران‌خواهی» در پیوند است. پیوند دادن جشن سده به هوشنگ‌شاه، اشتباهی متداول و ناشی از دخل‌وتصرف در شاهنامه فردوسی بوده است. مهمترین دلیل پیدایش این جشن، انجام آیین‌هایی نمادین برای کاستن از شدت سرما و نیز چهلمین زادروز خورشید است.

پانزدهم بهمن/ دی به مهر روز جشن میانه زمستان و گاهنباری فراموش شده که دلیل فراموشی آن دانسته نیست. با این وجود برخی دیگر از جشن‌های میانه زمستان، بازمانده‌ای از این گاهنبار هستند. همچنین آغاز سال نو در تقویم‌های شمال‌غربی هندوکش در افغانستان امروزی؛ آغاز سال نو در تقویم‌های محلی لرستان، بختیاری و کردستان (بنام «وهار کردی»). همچنین هنگام جشن مهرگان («میر ما/ مهرماه»)در تقویم طبری؛ و نیز همین ایام، زمان برگزاری جشن «پیر شالیار/ پیر شهریار» در «اورامانات» کردستان.

بیست و دوم بهمن/ باد روز جشنی بنام «بادروزی» یا «کژین» در گرامیداشت «بـاد» در اوستایی «واتَـه» و ایزد نگاهبان آن با همین نام که از بزرگترین ایزدان ایرانی در باورهای «زَروانی/ زُروانی» بشمار می‌رفته است. کوشیار گیلانی در «زیج جامع» از آن با نام «باذ وره» یاد کرده است. این جشن نیز با بازار همگانی همراه بوده و در آن روز ریسمان‌هایی از نخ هفت‌رنگ را به آغوش باد می‌سپرده‌اند.

بیست و پنجم بهمن/ ارد روز برابر ۱۳ یا۱۴ فوریه و جشن آتش ارمنیان به نام «دِرِندِز».

سی‌ام بهمن/ انارام روز جشن آبریزگان دیگری که با نام «آفریجگان» نیز شناخته شده است. همچنین هنگام جشن مهرگان («میر ما») در تقویم دَیلمی و در گیلان.

– منبع +

www.TarikheMa.ir

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

مدرسه گریزی School Refusal

Wed, 08 Feb 2012 09:20:26 +0000

تاریخ ما – دانلود کتاب های الکترونیکی تاریخی - ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اساطیر و افسانه های باستان

ترس از مدرسه Fear of going to school ترسی مبهم و پیچیده همراه با پریشان حالی، اضطراب و دلهره است. در حقیقت ترسی است که پایه اصلی آن هراس از مدرسه است و علت جسمانی ندارد و ناشی از تاثیرات روان بر تن است.

نشانه‌ها:
نشانه‌ها به صورت اختلال در هضم غذا، بی‌اشتهایی، دل‌درد، تهوع، بی‌خوابی، سردرد، گوش درد، سوزش سردل، تشنج و یکسری بیماریهای درونی و حتی پوستی دیگر است.

برای مثال دانش آموز صبح هنگام رفتن به مدرسه دل درد می‌گیرد، حالت تهوع پیدا می‌کند؛ شب امتحان بیمار می‌شود، در جلسه امتحان غش می‌کند ولی به محض دور شدن از مدرسه یا در فصل تابستان حالش خوب می‌شود. اینها همه نشانه مدرسه‌گریزی است. این بیماری معمولاً ویژه کلاس‌های دبستانی بویژه اول تا سوم است ولی اگر مسئولان امر متوجه این حالت نشوند ممکن است حتی تا سال‌های آخر دبیرستان هم کشیده شود. این افراد اعتماد به نفس پایینی دارند و در دختران بیشتر از پسران دیده می‌شود.

معمولاً کسانی دچار ترس از مدرسه می‌شوند که از خانواده های پر فرزند هستند، در محیط زندگیشان تبعیض زیاد است، سطح فرهنگی و اقتصادی خانواده پایین است. البته برخورد آموزگار بویژه در سال اول دبستان در پدید آمدن این حالت بسیار مؤثر است حتی با وجود داشتن خانوادهای آرام.

درمان:
برای درمان باید روش‌های زیر انجام شود:
۱- پذیرش دانش‌آموز و استقبال از او، احترام به او به گونه‌ای که احساس کند در مدرسه جایی برای او باز کرده‌اند.
۲- اعلام مهر و محبت به دانش آموز، یعنی به او بگوییم که دوستش داریم.
۳- نزدیک کردن دانش آموز به خود از طریق برنامه‌های صمیمانه.
۴- آسان جلوه دادن مقررات مدرسه.
۵- راهنمایی برای حل تکلیف‌های دبستان.
۶- تحسین، تشویق و دادن جایزه به هنگام انجام وظیفه.
۷- گرم نگه داشتن محیط مدرسه.
۸- از بین بردن عوامل نفرت مانند تنبیه، تحقیر و توبیخ در مدرسه.
۹- گوش دادن به حرفهای دانش آموز.
۱۰- سپردن مسئولیت‌های ساده به دانش‌آموز درکارهای مدرسه مانند طرح شهردار مدرسه یا شورای دانش‌آموزی.
۱۱- آسان گیری بویژه در سالهای اول دبستان یعنی رفتار معلم به گونه‌ای باشد که دانش‌آموز مدرسه را خانه دوم خود حساب کند.
۱۲ – سختگیری‌های بی‌مورد نکردن.
۱۳- پیشگیری از طریق خانواده یعنی آشنا نمودن با محیط مدرسه پیش از سن دبستان.

– منبع +

www.TarikheMa.ir

دانلود از رپیدشیر

افغان

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

خر، من از کره‌گی دُم نداشت!!

Tue, 07 Feb 2012 18:46:49 +0000

مردی خری دید به گل در نشسته و صاحب خر از

بیرون کشیدن آن درمانده. مساعدت را ( برای کمک کردن ) دست در دُم خر زده، قُوَت کرد( زور زد). دُم از جای کنده آمد. فغان از صاحب خر برخاست که « تاوان بده»!.

مرد به قصد فرار به کوچه‌ای دوید، بن بست یافت. خود را به خانه‌ای درافگند. زنی آنجا کنار حوض خانه چیزی می‌شست و بار حمل داشت (حامله بود). از آن هیاهو و آواز در بترسید، بار بگذاشت (سِقط کرد). خانه خدا (صاحبِ خانه) نیز با صاحب خر هم آواز شد.

مردِ گریزان بر بام خانه دوید. راهی نیافت، از بام به کوچه‌ای فروجست که در آن طبیبی خانه داشت. مگر جوانی پدر

بیمارش را به انتظار نوبت در سایۀ دیوار خوابانده بود؛ مرد بر آن پیر بیمار فرود آمد، چنان که بیمار در جای بمُرد. «پدر

مُرده» نیز به خانه خدای و صاحب خر پیوست!.

مَرد، همچنان گریزان، در سر پیچ کوچه با یهودی رهگذر سینه به سینه شد و بر زمینش افگند. پاره چوبی در چشم یهودی رفت و کورش کرد. او نیز نالان و خونریزان به جمع متعاقبان پیوست!.

مرد گریزان، به ستوه از این همه، خود را به خانۀ قاضی افگند که «دخیلم» (پناهم ده)؛ مگر قاضی در آن ساعت با زن شاکیه

خلوت کرده بود. چون رازش فاش دید، چارۀ رسوایی را در جانبداری از او یافت: و چون از حال و حکایت او آگاه شد، مدعیان را به درون خواند.

نخست از یهودی پرسید. گفت: این مسلمان یک چشم مرا نابینا کرده است. قصاص طلب میکنم. قاضی گفت : دَیتِ مسلمان بر یهودی نیمه بیش نیست. باید آن چشم دیگرت را نیز نابینا کند تا بتوان از او یک چشم برکند! و چون یهودی سود خود را در انصراف از شکایت دید، به پنجاه دینار جریمه محکومش کرد!.

جوانِ پدر مرده را پیش خواند. گفت: این مرد از بام بلند بر پدر بیمار من افتاد، هلاکش کرده است. به طلب قصاص او آمده‌ام.

قاضی گفت: پدرت بیمار بوده است، و ارزش حیات بیمار نیمی از ارزش شخص سالم است. حکم عادلانه این است که پدر او را زیر همان دیوار بنشانیم و تو بر او فرودآیی، چنان که یک نیمهء جانش را بستانی!. و جوانک را نیز که صلاح در گذشت دیده بود، به تأدیۀ سی دینار جریمۀ شکایت بی‌مورد محکوم کرد!.

چون نوبت به شوی آن زن رسید که از وحشت بار افکنده بود، گفت : قصاص شرعاً هنگامی جایز است که راهِ جبران مافات بسته باشد. حالی می‌توان آن زن را به حلال در فراش (عقد ازدواج) این مرد کرد تا کودکِ از دست رفته را جبران کند. طلاق را آماده باش!. مردک فغان برآورد و با قاضی جدال می‌کرد، که ناگاه صاحب خر برخاست و به جانب در دوید.

قاضی آواز داد :هی! بایست که اکنون نوبت توست!. صاحب خر همچنان که می‌دوید فریاد کرد: مرا شکایتی نیست. می روم مردانی بیاورم که شهادت دهند خر، من از کره‌گی دُم نداشت..!!

– منبع +

www.TarikheMa.ir

شما هم وبسایت خود را ثبت کنید

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

سنگ نبشته ی بیستون از داریوش بزرگ

Tue, 07 Feb 2012 00:11:00 +0000

منبع : http://svaseli.blogfa.com/post-629.aspx

سنگ نبشته ی بیستون از داریوش بزرگ

ستون نخست

بند نخست:
مـن، داریوش، شـاه بـزرگ، شـاه شاهـان، شـاه در پارس، شاه سرزمین‌ها، پور ویشتاسپ، فرزند زاده ی اَرشام، هخامنشی.
بند دویوم:
داریوش شاه گوید: پدر ِمن، ویشتاسپ، پدر ِ ویشـتاسـپ، اَرشـام، پـدر ِاَرشـام، آریـارَمـــنَـه، پدر ِآریـارَمنَـه، چیش‌ پیش، پــدر ِچیش ‌پیش، هَـخامَـنِش بود.
بند سیوم:
داریوش شاه گوید: از این رو هخامنشی ‌نامیده می‌شویم.از دیرباز نژاده بوده‌ایم. از دیرباز دودمان ما شهریاری بوده.
بند چهار:
داریوش شاه گوید: هشت تن از دودمان ما پیش از من شاه بودند. من تن نهم آنها باشم. ما پشت در پشت شهریار بوده‌ایم.
بند پنج:
داریوش شاه گـویـد: من بخواست اهورامزدا پادشاه هستم. اهورامزدا شهریاری را به من بداد.
بند شش:
داریوش شاه گوید: سرزمین‌هایی که به بخشایش اهورامزدا به من رسیده اند و من در این بوم‌ها شاه هستم، چنین باشند: پارس، ایلام، بابل، آشور، اَرَبیَـه، مصر، بوم های دریا کنار، اسپارت، یونان، ماد، ارمنیه، کاپادوکیه، پارت، زَرَنگ، هرات، خوارزم، باخْـتْـریش، سُغد، گندهار، سکا، ثَـتَـگوش، کناره ی هیرمند، مَکا. بر روی هم بیست و سه بوم می گردند.
بند هفت:
داریوش شاه گوید: این ها باشند بوم هایی که خود را فرمانبردار من می‌خوانند. به خواست اهورامزدا، به فرمان من هستند و باژ می‌دهند. آنچه به آنها بگفتم، خواه در شب و خواه در روز، انجامش بدادند.
بند هشت:
داریوش شاه گوید: در این بوم ‌ها، آن کس را که شایسته بود، پاداش بدادم و آن کس که پیمان‌شکن بود، سخت گوشمالی دادم. به خواست اهورامزدا، این سرزمین‌ها به هَند من ارج بگزاشتند. هر آنچه به آنها بگفتم، همانگونه انجام بدادند.
بند نُه:
داریوش شاه گوید: اهورامزدا این شهریاری را به من بداد. اهورامزدا مرا یاری بداد تا این پادشهی را استوار سازم. به خواست اهورامزدا این شهریاری از آن ِمن بُوَد.
بند ده:
داریوش شاه گوید: کارهایی که پس از شهریار شدن انجام بدادم چنین باشند: از دودمان ما، پور ِکورش به نام کمبوجیه در اینجا شهریار بود. کمبوجیه برادری بداشت به نام بَـردیا، که با کمبوجیه از یک مادر و از یک پدر بود. کمبوجیه بردیا را بکشت. هنگامی ‌که کمبوجیه بردیا را بکشت، مردم نمی‌دانستند که بردیا کشته بشده. سپس کمبوجیه به مصر برفت. هنگامی که کمبوجیه به مصر برفت، مردمانی پیمان‌شکن بشدند، آنگاه در پارس، ماد و دیگر بوم‌ها دروگ بسیار بشد.
بند یازده:
داریوش شـاه گـویـد: آنگاه یک مـردِ مـغی بنام گَی ومات در پَـئیـشی ‌یـا اَووادا و کوهی بنام اَرَکَـدریش شورش بکرد. آن هنگام که او شورش بکرد، چهارده روز از ماه وی ‌یَـخـنَـه سپری شده بود. او به مردمان به دروگ می‌گفت که من، همان بردیا، پور ِ کورش، برادر کمبوجیه می باشم. سپس همه ی سپاهیان سرکش بشدند و به سوی او برفتند. در پارس، ماد و دیگر بوم‌ها، شهریاری را از آن ِخود بکرد. آنگاه که او پادشاه بشد، نُه روز از ماه گَـرمَـپَدَه سپری شده بود. کمبوجیه پس از آن جان به جان آفرین بداد.
بند دوازده:
داریوش شاه گوید: این پادشهی که مـغ گَی ومات از کمبوجیه بگرفت، از دیرباز از آن ِ دودمان ما بود. مغ گَی ومات بر پارس، ماد و دیگر بوم دست بیانداخت و آن سرزمین ها را از کمبوجیه بگرفت و از آن ِ خود بکرد. او شهریار بشد.
بند سیزده:
داریوش شاه گوید: هیچ کسی، نه پارسی، نه مادی و نه کسی از دودمان ما نبود که شهریاری را از دست مغ گَی ومات بازپس بگیرد. مردمان از او بس بیم بداشتند.او آن کسان که بردیا را از پیش می‌شناختند، همواره می‌کشت. پس مردم را می‌کشت که هیچکس نداند من بردیا پسر کورش مباشم. توان سخن گویی در باری مغ گَی ومات را کسی مداشت. آن هنگام من بیامدم. آنگاه از اهورامزدا یاری بخواستم. اهورامزدا مرا یاری بداد. آن هنگام ده روز از ماه باگَیادی سپری شده بود، با چند مرد، مغ گَی ومات و همه ی همدستان او را بکشتم. در دژ سیکَـیَــئووَتی در استان نِـسا در بوم مـاد، او را بکشتم. شهریاری را از او پس بگرفتم. به خواست اهورامزدا من شاه بشدم. اهورامزدا، پادشهی را به من بخشید.
بند چهارده:
داریوش شاه گوید: شهریاری ای را که از دودمان ما گرفته شده بود را دگر بار استوار بکردم. آن را چنان چون پیشتر ها پابرجا بکردم. آیین ‌‌هایی را که مغ گَی ومات نابود بکرد را برپا بکردم. آن چراگاه‌ها، رمه‌ها، پاده بانان و خانه‌هایی را که مغ گَی ومات از مردمان بگرفته بود را به آنها پس بدادم. من مردمان را در جایشان پایدار بکردم. پارس، ماد و دیگر بوم ها را استوار بکردم. آنچه را که چپاول کرده بود را، به همانگونه ای که از پیش بود را باز پس گرداندم. این کار را به خواست اهورامزدا انجام بدادم. کوشیدم بوم خود را در جای خود پایدار بکنم. به همانگونه که پیشتر از این بود. من به خواست اهورامزدا، آن چنان بکوشیدم تا مغ گَی ومات نتواند بوم ما را نابود بکند.
بند پانزده:
داریوش شاه گوید: آنچه که پس از شهریاری انجام بدادم چنین بود.
بند شانزده:
داریوش شاه گوید: پس از آنکه مغ گَی ومات را بکشتم، مردی به نام آثْـریـنَـه پور اوپَـدَرمَـه در ایلام شورش بکرد. او به مردم می‌گفت، در ایلام شهریارم. سپس ایلامیان شورشی بشدند و به سوی آن آسرینَه برفتند. در ایلام او شه بشد. همچنین در بابل، مردی از آن بوم به نام نَـدیـتَـبَـئـیـرَه، پور اَئـیـنَـه ایرَه شورش بکرد. چنین به دروگ می گفت که من نَـبوکُـدرَچَـرَه، پور نَـبونَـئـیتَـه می باشم. سپس همه ی مردم بابل به سوی او برفتند. بابل شورشی بشد و او شهریاری در بابل را به دست خویش بگرفت.
بند هفده:
داریوش شاه گوید: سپس پیکی به ایلام بفرستادم. آسـرینَـه زنجیر شده به نزد من آورده بشد. من او را بکشتم.
بند هژده:
داریوش شاه گوید: سپس به سوی نَـدیـتَـبَـئیـرَه که خود را نَبوکَـد‌نَصَـر می‌خواند، به بابل برفتم. سپاه نَـدیـتَـبَـئیـرَه، رود تـیـگْـرَه را در دست بداشت و در آنجا ایستاده بود. رودخانه درخور ناو رانی نبود. آنگاه سپاهیان را سوار بر ناوها بکردم و دیگران را بر شتران و اسپان بنشاندم. اهورامزدا مرا یاری بکرد. به خواست اهورامزدا از رود تـیـگْـرَه گذشتیم. در آنجا سپاه نَـدیـتَـبَـئیـرَه را شکست بدادم. آن هنگام که نبرد کردیم، بیست و شش روز از ماه آسـری ‌یادی ‌یَـه سپری شده بود.
بند نوزده:
داریوش شاه گوید: آنگاه من رهسپار بابل بشدم. به بابل هنوز نرسیده بودم که نَـدیـتَـبَـئیـرَه که خود را نَبوکَـد‌نَصَـر میخواند، با سپاه خود به شهر زازانَـه در نزدیکی رود اوفْـراتـو برسید تا با من بجنگد. پس ما نبرد بکردیم. اهورامزدا مرا یاری بداد. به خواست اهورامزدا سپاه نَـدیـتَـبَـئیـرَه را سخت شکست بدادم. دیگران به آب افتادند و آب آنها را با خود برد. آن هنگام که ما پیکار کردیم، دو روز از ماه اَنامَـکَـه سپری شده بود.

– منبع +

www.TarikheMa.ir

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

صد و شش (گلی! گلی به جمالت)

Fri, 03 Feb 2012 05:06:57 +0000

منبع : http://mazdasht.blogfa.com/post-118.aspx

یکم؛ ما مردم باید یاد بگیریم که از قهرمان سازی های یک شبه و بت شکنی های یک روزه فاصله بگیریم. ما باید از تاریخ درس بگیریم تا مثل اون سال ها فاصله شعارهای “یا مرگ یا مصدق” با شعار ” مرگ برمصدق” با دو روز فاصله توسط ما سر داده نشه. هر آدمی تو هر صنف و هنر و کاری شاید دو تا کار خوب داشته باشه و دو تا کار بد این کارها باید مستقل از هم بررسی شه و هیچ کدوم دلیل و توجیهی برای اون یکی نیست.

دیوم؛ دوستان چرا جوگیر می شین؟ یه لیوان آب یخ، یه نفس عمیق بیاین بشینین اینجا قشنگ با هم حرف بزنیم. این عکس منتشر شده از گلشیفته رو باید از دو دیدگاه نگاه کرد. اولش اینکه یه آدمی تو یه جای دنیا زندگی می کنه دلش خواسته یه جایی تو یه برنامه ایی یه عکسی بندازه. خوب به من و تو چه؟ اما دیومش اینکه یکی از محبوب ترین بازیگران ما که در سال های اخیر حرکات اعتراضی خوبی داشته و با مردم همراهی کرده با یک حرکت رادیکالی کاری رو انجام داده که برای بیشتر مردم جامعه ما قابل هضم نیست. در رابطه با بخش اول، این یک حرکت شخصی هست و به کسی مربوط نمی شه اما با توجه به برش و نفوذ این شخص باید توجه کنیم که حرکات و سخنانش هم دارای بازتاب اجتماعی هست. عکس های لخت قشنگ تر و با کیفیت تر تو اینترنت زیاده پس نباید از دید پورنو به این داستان نگاه کرد. بیاید از این دید نگاه کنیم که این رفتار در نهایت به نفع جامعه ما هست یا نه؟ آیا رفتار مشابه یک دختر مصری در چند هفته پیش باعث شد که اسلامگراهای مصری عقب بنشینند یا بهانه ایی شد برای تشدید فعالیت اسلامگراها؟ آیا در شرایط کنونی سینمای ما که چند تن از بهترین ها ممنوع الکار و ممنوع التصویر و ممنوع النفس هستند این حرکت خون تازه ایی برای رگ های این سینما بود یا بهانه ایی بود که مثل آب روی آتش ریخته شد؟ آیا حرکات رادیکالی و دو قطبی کردن فضا که باعث تشنج بیشتر در جامعه می شه برای ایران امروز ما مناسب هست یا نه؟

سیومش؛ دوستانی که رگ غیرتتون گل کرده آیا از آمار کودکان به جنگ فرستاده شده تو جنگ ایران و عراق خبر دارید؟ آیا از تعداد تجاوزات تو زندان ها آماری دارید؟ تعداد کودک آزاری ها؟ از بر باد رفتن سهم دریای مازندران؟ خشک شدن دریاچه ارومیه و زاینده رود و هیرمند؟ ندا رو یادتون می آد؟؟؟ اگه هنوز رگ غیرتتون باد داره خیلی پرروهستید. و دوستان روشنفکر عزیزم، چرا اینقدر جو؟ آیا نمی شه با لباس اعتراض کرد حتی به حجاب؟ اگه از نظر شما این کار درسته بسم اله لباس و بکن

– منبع +

www.TarikheMa.ir

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

نسل ما که سوخت!

Fri, 03 Feb 2012 05:06:54 +0000

منبع : http://man-ariaiam.blogfa.com/post-199.aspx

ما نسل بوسه های خیابانی هستیم!!
نسل خوابیدن با اس ام اس!!
نسل درد و دل با غریبه های مجازی!!
نسل غیرت روی خواهر ، روشنفکری روی دختر همسایه!!
نسل لایک و پوک از روی غرض!!
… … نسل کادو های یواشکی!!
نسل خونه خالی و دعوت شام!!
نسل پول ماهانه ی وی پی ان!!
نسل صف و دعوا!!!
نسل تف ، وسط پیاده رو!!
نسل هل ، توی مترو!!
نسل مانتو های تنگ!!!
نسل ” شینیون ” زیر روسری!!
نسل شرت ” play boy ” هنگام سجده ،
نسل کارگران پیر مو رنگ کرده برای جوانی و پیشنهاد کار!!!
نسل شارژهای اینترنتی!!!
نسل ” copy , paste “!!!
نسل عکسای لختی در ساحل دوبی!!!
نسل جمله های کوروش و دکتر!!!
نسل فتوشاپ!!!
نسل دفاع از فاحشه ها!!!
نسل ترس از رقص نور ماشین پلیس!!!
نسل سوخته ، نسل من ، نسل تو!!!
یادمان باشد ، هنگامی که دوباره به جهنم رفتیم!!!
بین عذاب هایمان ، مدام بگوییم ، یادش بخیر!!! – منبع +

www.TarikheMa.ir

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

بهداشت روانی دانش‌آموزان Mental Health‏

Fri, 03 Feb 2012 05:06:23 +0000

رفتار بشر نتیجه موقعیت‌ها و عوامل گوناگونی است که مهم‌ترین آنها خانواده، مدرسه و جامعه می‌باشد. بهداشت روان مستلزم تربیت همه جانبه فرد و بسیج امکانات آموزش و پرورش فرد در این سه نهاد است .

بهداشت روانی:

مسئله تحقق بهداشت روانی و رشد آدمی مسئله زندگی و خوسبختی اوست . بهداشت روان و شخصیت، مقوله و جستاری فراتر از آن چیزهایی است که بسیاری از مردم در ذهن خود دارند، یعنی فکر می‌کنند اگر کسی فرضاً دیوانه نبود یعنی دیگر از یک سلامت روان کامل برخوردار است.

تأمین بهداشت روانی به این معناست که:

۱- رفتارها، عادتها، اندیشه‌ها و ارزش‌های فرد را به گونه‌ای سازمان دهیم که منجر به رشد و بالندگی همه جانبه فردی و سعادت و خوشبختی اجتماعی شود.

۲- فرد دارای ارزش‌های ارجمند شود، همنوعان خود را دوست بدارد و برای خوشبختی آنان کار کند .

۳- فرد به درجه ای از رشد و بالندگی اندیشه انسانی برسد که به گزینش آگاهانه دست بزند.

اکنون انسانی که از بهداشت روانی برخوردار است، به خود و توانائی‌های خویش اعتماد دارد، آینده خود را به خوبی ترسیم می‌کند و برای تحقق آن تلاش می‌کند، شیوه های نادرست را انتخاب نکرده و برای تأمین سعادت خود می‌کوشد.

تاریخچه:

مسئله بهداشت روانی از دیرباز در ملتها و ادیان گوناگون مطرح بوده است، بویژه در کشورمان ایران. در ایران باستان آنچنان به مسئله بهداشت روانی اهمیت داده می‌شده است که نام نژادمان آریایی نامیده شده است: یعنی آزاده، نجیب، کسی که به نهایت آرامش روانی رسیده است.

منشور کورش بزرگ و اندرزهای او سرشار از این گفته‌هاست:

«هر کوششی در پیشرفت پرورش کودکان ما موجب برتری و بهبود وضع حال خود ماست. با تلاش و کوشش کافی فرزندان ما شایسته و ارجمند خواهند شد.

برماست که با تمام تلاش و نیرو، اسباب بزرگی و مردانگی را آماده و نگاهداری کنیم، تا آسودگی خاطر که بهترین و گرامی ترین نعمت هاست به دست آید و از غم و رنج‌های سخت درامان باشیم.

خودت را بشناس؛ آن گاه شاهد سعادت در آغوشت خواهد بود.

راستگو باش و مطمئن باش که دروغ پردازی بازدارنده‌ی رواج همدردی بین مردمان است.

ما نباید به وسوسه‌هایی که در نظر مردم بزرگوار ارزش و جایگاهی ندارد، ولی بر رفتار پلیدان حکمفرماست تن در دهیم.»

ایرانیان دارای چنین روح بلند و روان لطیفی بودند که پس از رسیدن اسلام و بویژه تشیع به این دیار، با آغوشی باز و علاقه‌ای وصف‌ناپذیر آن را پذیرفتند. یعنی به گفته دکتر شریعتی و اقبال لاهوری استعدادهای نهفته ایرانی با دین اسلام بارور و بالنده شد، مثل اینکه اصلاً اسلام برای ایرانی‌ها آورده شده بود. عرفان اسلامی هم که به‌نوعی رسیدن به آرامش معنوی و شناخت پروردگار یکتا است تقریبا مختص و ویژه ایرانیان است.

نهایت بهداشت روانی و آرامش روحی در این آیه از قرآن آورده شده است: الا بذکر الله تطمئن القلوب = دلها آرام گیرد با یاد خدای.

یعنی اسلام دین رحمت و مهربانی است نه آیین خشونت و تندی.

شاید این نیایش ایرانیان باستان را هم شنیده باشید: تاریده باد تیرگی تیره‌گون تاریکی از تاریخانه تن.

امروزه دعا و نیایش‌درمانی در جهان، در درمان بسیاری از بیماری‌های جسمی و روانی نقش عمده و شناخته‌شده‌‌ای دارد. چراکه نیایش سبب شادکامی و شکفتگی درون است.

نقش خانواده:

تأثیر خانواده در رفتار کودک بیشتر در دوران پیش از مدرسه است و پس از آن مسئولیت مدرسه در پرورش کودک سنگین‌تر خواهد بود. اگر این دو نهاد کارکرد خود را به خوبی انجام دهند، بخت موفقیت کودک در زمان بزرگسالی بیشتر خواهد بود.

چگونگی محیط خانواده از نظر روانی و عاطفی و رابطه افراد خانواده با یکدیگر تأثیر بسیار مهم و قابل توجهی در رشد روانی و شخصیت آینده کودک دارد.

روانپزشکان و جامعه‌شناسان بر این نگرش‌اند که باید ریشه بیشتر بیماری‌های روانی و اختلال‌های رفتاری را در محیط خانواده فرد در طول دوران کودکی جستجو کرد.

بهداشت روانی انسان باید از دوران جنینی مورد توجه قرار گیرد، در این مرحله بسیار مهم باید به مسائل عاطفی و روحی مادر توجه کامل داشت و بیشترین مهر و محبت را برای او به عمل آورد. مرد در اینجا نقش مهمی داشته و باید آرامش خاطر همسر را فراهم کند و با کردار و رفتار مناسب و اظهار محبت و علاقه، یکدیگر را در به ثمر رساندن آرمان زندگی خانوادگی کمک و پشتیبانی کنند.

پس از زایش، تغذیه و محبت دو اصل مهم مراقبت از نوزاد است. دور نگهداشتن نوزاد از مادر سدی است در برقراری احساس و عواطف که مهم‌ترین رشته ارتباط بین آن دو است . ارتباط نزدیک و الزامی مادر و فرزند از دوران جنینی بچه آغاز می‌شود و پس از آن هم نوزاد باید از محبت پدر و مادر برخوردار باشد. پس زندگی روانی و اجتماعی نوزاد پیش از زایش آغاز می‌گردد.

چند هفته پس از تولد می‌توان واکنش‌های او را نسبت به محیط مشاهده کرد که در برابر نوازش به شخص نزدیک و در صورت تهدید دور می‌شود. بدیهی است اساس و بنای حالت‌های روانی انسان در دوران کودکی پایه ریزی می‌شود و توجه نکردن به، به‌سازی محیط زندگی کودک بویژه از نظر عاطفی و روانی کودکان را با مسائل و مشکل‌های بسیاری روبرو ساخته و آنان را به صورت یک کودک ناسازگار جلوه‌گر می‌سازد. محبت پدر و مادر، به کودک احساس امنیت و پذیرش می دهد.

محیط زندگی کودک، اشخاصی که پیرامون او هستند، روش رفتار بزرگترها با یکدیگر و با کودک؛ وضعیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و مذهبی هریک به نوبه خود اثراتی در روحیه کودک به جای می‌گذارند .

دوره کودکی، دوره رشد و یادگیری است . کودکانی که از نظر روانی تندرست هستند، کنجکاوی فراوانی برای فهمیدن مطالب دارند. شایسته است این اشتیاق به موقع درک شده و پاسخ مثبت به آن داده شود. به پرسش کودک باید پاسخ درست، ساده و بدون انحراف داد که در عین‌حال در خور فهم و ظرفیت روانی و سنی بچه باشد.

برخی از نشانه‌های رفتاری ممکن است در آغاز به‌ظاهر بی‌اهمیت جلوه کند؛ مکیدن انگشت، ترکردن رختخواب، جویدن ناخن و مانندآنها از نشانه های اختلال رفتاری کودک است. پاره‌ای دیگر از اختلال‌های رفتاری مانند کج‌خلقی ، ترس‌های غیرعادی، از خواب پریدن، خواب‌های وحشتناک و کابوس، هراس بیجا، فشار دادن دندان به‌هنگام خواب، خرابکاری در خانه و یا حسادت‌های بیش از اندازه از علائم پیشرفته اختلال روانی در کودکان است. همه پیش‌آگهی‌ها در صورتی که پیشگیری نشود کم‌کم به پیدایش رفتار ضد اجتماعی، دلهره و اضطراب، افسردگی، انزوا و گوشه‌گیری و علاقه نداشتن به درس و زندگی می‌رسد و ممکن است کودک را به گرفتاری به بیماری‌های روانی‌عصبی (سایکونوروز) یا روانی (سایکوز) بکشاند .

روشن است که علت همه این آشفتگی‌های روانی و عاطفی کودک را باید نخست در محیط خانواده جستجو کرد. کودک در خانه باید احساس خوشی و امنیت کند، پدر و مادر دانا با مهربانی خود می‌توانند برای بچه تکیه‌گاه خوبی باشند و آرامش و اطمینان لازم را به وی ببخشند. وارون این؛ نبود مناسبات درست میان پدر و مادر، و درگیری میان آنان، تبعیض میان فرزندان، کودک را دچار کمبودهای عاطفی و روانی می کند. براساس آمار و گزارشهای مراکز بهداشت روانی بیشتر کودکان ناسازگار متعلق به خانواده‌های ازهم‌پاشیده‌ای هستند که یا سرپرستان آنان از یکدیگر جدا شده یا یکی از آنان مرده و یا خانواده‌های آنان متشنج، جنجالی و پر از اختلاف‌های خانوادگی بوده است. از دیگر ناسازگاری‌های خانواده که سبب دشواری روانی می‌شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

بیکاری، فقر، از همه مهم‌تر اعتیاد، نبودن ارتباط پسندیده بین پدر و مادر، نبودن اعتماد بین خانواده و مدرسه.

نقش مدرسه :

آرمان اصلی مدرسه همانطور که همه می دانند آموزش و پرورش است که می تواند خواسته‌های خودآگاه و ناخودآگاه کودک را به گونه ای پرورش دهد که جبران احساس ناایمنی او را کرده و او را به ویژگی‌های نیکو برای سازش با محیط تشویق نماید؛ تا کم‌کم به استقلال رسیده و فردی سودمند، وظیفه‌شناس، متعهد و شایسته برای جامعه گردد.

بدون شک برای تأمین چنین حالتی، تلاشی گسترده و همه جانبه هم از سوی خانواده و هم از سوی دبستان، راهنمایی، دبیرستان لازم است تا تندرستی جسمی و روانی کودک تأمین گردد.

با چنین دریافتی از مسئله بهداشت روانی و با تکیه بر چنین اصولی است که موضوع بهداشت روانی کودکان بویژه در مدرسه مطرح می‌شود. این احساس مسئولیت همگانی تمام گروهها را در بر می گیرد؛ بویژه کسانیکه در نهادهای بهداشتی، آموزشی و اجتماعی دارای مسئولیتی در پرورش کودکان هستند.

که البته این خود مستلزم سلامت روانی والدین ، معلمان ، مربیان ، مدیران و مراقبان بهداشتی مدارس می‌باشد.

یکی از وظیفه‌های مهم مربیان مدارس و مشاوران و راهنمایان این است که به عنوان بیماریابی، رفتارهای غیرطبیعی کودکان را کشف کرده و در رفع عت‌های پدیدآورنده آن کوشش کرده و همکاری لازم را با خانواده بیمار انجام دهند؛ درغیر این صورت ممکن است کودک در آینده به بیماری‌های روانی و رفتارهای غیرطبیعی یا ضد اجتماعی گرفتار شود.

متأسفانه هم‌اکنون وضع به گونه‌ای است که به علت ناآشنایی بسیاری از خانواده ها از مسائل بهداشت روانی گروه بزرگی از کودکان که وارد مدرسه می‌شوند دارای دشواریهای رفتاری، شناختی و عاطفی می باشند.

شوربختانه خانواده‌های این کودکان غالباً چنان توانائیهایی در حل مشکل‌های پیچیده مربوط به رشد فرزندانشان را ندارند، بنابراین والدین این کودکان بایستی برای برطرف ساختن این مشکلات از مشاوران و مربیان کارآزموده مدرسه کمک بخواهند. افزون بر این گاهی رفتار معلمان و اولیای مدرسه نیز با موازین پرورشی و روانشناسی کودک هماهنگی نداشته و مشکلات این گروه از کودکان وسعت بیشتری می‌یابد. رفتارهای خشن و تنبیه‌های بدنی، سرکوفت زدن و تحقیر دانش‌آموزان، کلاس‌های پرجمعیت و فضاهای تنگ آموزشی، مشکلات بهداشتی کلاس‌ها، کمبود برنامه‌های فرهنگی هنری و ورزشی، نبود برنامه‌های شاد، چندنوبته کردن مدارس، تأکید بر رنگهای مرده و افسرده مانند سیاه، دوری از رنگهای شاد و زنده مانند سبز و آبی و سفید، کمبود مشاوران و کارشناسان ورزیده و مهربان پرورشی بهداشتی در مدارس؛ رشد روانی رفتاری کودک و بالندگی اندیشه و شخصیت او را ناممکن می‌سازد.

البته یک سری بیماری‌های کودک مانند: کاهش بینایی و شنوایی، کند ذهنی و معلولیت‌ها نیز در این امر دخیل هستند. بنابراین اگر دیده شود که کودکی در درس یا رفتارش دچار اشکال است بایستی از نظر جسمی نیز معاینه شود.

در دنباله در ارتباط با بهداشت روانی کودک یک سری از اختلالات مانند ترس از مدرسه، ناسازگاری و گوشه گیری را بررسی می‌کنیم.

– منبع +

www.TarikheMa.ir

دانلود از رپیدشیر

افغان

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

این رضا کیست

Fri, 03 Feb 2012 05:05:51 +0000

بسم الله الرحمن الرحیم

این رضا کیست که دل ها همه خوشنود از اوست

این رضا کیست که بر درد دل خلق دواست

بحر امواج فضایل که روان از لب اوست

چشمه هایی که روان بخش تر از آب بقاست

ای ضعیفی که تو را پشت و پناهی شود

شو پناهنده به شاهی که معین الضّعفاست

ساکن کوی رضا باش که این ابر کرم

سایه ی رحمت او بر سر سلطان و گداست

دامن ضامن آهو مده از دست که او

دوست را ضامن و فریادرس روز جزاست

شاعر :قاسم رسا

سالروز شهادت حضرت امام رضا علیه السلام تسلیت باد

– منبع +

www.TarikheMa.ir

شما هم وبسایت خود را ثبت کنید

نگاره های مرتبط:

نگاره های مرتبط:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

روز خوب

Fri, 03 Feb 2012 05:05:51 +0000

امروز سر چهار راه کـتـک بـدی از یـک دختـر بچـه ی هفـت سـالـه خـوردم !

دل به دلم بدین تا براتون تعریف کنم

پشت چراغ قرمز تو ماشین داشتم با تلفن حرف میزدم و
برای طرفم شاخ و شونه میکشیدم که نابودت میکنم ! به زمین
و زمان میکوبمت تا بفهمی با کی در افتادی!

زور ندیدی که اینجوری پول مردم رو بالا میکشی و…….. خلاصه فریاد میزدم

یه دختر بچه یه دسته گل دستش بود و چون قدش به پنجره ی ماشین نمیرسید
هی میپرید بالا و میگفت آقا گل ! آقا این گل رو بگیرید….

منم در کمال قدرت و صلابت و در عین حال عصبانیت داشتم داد میزدم و
هی هیچی نمیگفتم به این بچه ی مزاحم! اما دخترک سمج اینقد بالا پایین پرید
که دیگه کاسه ی صبرم لبریز شد و سرمو آوردم از پنجره بیرون و با فریاد گفتم: بچه
برو پی کارت ! من گـــل نمیخـــرم ! چرا اینقد پر رویی! شماها کی میخواین یاد بگیرین
مزاحم دیگران نشین و….

دخترک ترسید… کمی عقب رفت ! رنگش پریده بود ! وقتی چشماشو دیدم
ناخودآگاه ساکت شدم ! نفهمیدم چرا یک دفعه زبونم بند اومد! البته جواب
این سوالو چند ثانیه بعد فهمیدم! ساکت که شدم و دست از قدرت نمایی که برداشتم ،
اومد جلو و با ترس گفت : آقا! من گل نمیفروشم! آدامس میفروشم! ذوستم که اونور
خیابونه گل میفروشه! این گل رو برای شما ازش گرفتم که اینقد ناراحت نباشین!
اگه عصبانی بشین قلبتون درد میگیره و مثل بابای من میبرنتون بیمارستان،
دخترتون گناه داره……. دیگه نمیشنیدم! خدایا! چه کردی با من! این فرشته چی میگه؟!

حالا علت سکوت ناگهانیمو فهمیده بودم! کشیده ای که دخترک با نگاه مهربونش بهم زده بود ،
توان بیان رو ازم گرفته بود! و حالا با حرفاش داشت خورده های غرور بی ارزشمو زیر پاهاش له میکرد!

یه صدایی در درونم ملتمسانه میگفت: رحم کن کوچولو! آدم از همه ی قدرتش که برای
زدن یک نفر استفاده نمیکنه! … اما دریغ از توان و نای سخن گفتن!

تا اومدم چیزی بگم ، فرشته ی کوچولو ، بی ادعا و سبکبال ازم دور شد!
حتی بهم آدامس هم نفروخت!

هنوز رد سیلی پر قدرتی که بهم زد روی قلبمه ! چه قدرتمند بود!!

مواظب باشید با کی درگیر میشید! ممکنه خیلی قوی باشه و کتک بخورید!