نخست:
سازمان عفو بین الملل روز جمعه شانزدهم مردادماه اعلام کرد: طی بیش از ۵۰ روز که
از انتخابات ریاست جمهوری ایران می گذرد دست کم ۱۱۵ نفر در این کشور اعدام شده
اند. سازمان عفو بین الملل روز جمعه شانزدهم مردادماه اعلام کرد: طی بیش از ۵۰ روز
که از انتخابات ریاست جمهوری ایران می گذرد دست کم ۱۱۵ نفر در این کشور اعدام شده اند. دبیرکل
سازمان عفو بین الملل معتقد است: به رغم این که تعداد اعدام ها درایران بسیار بالا
است، اما این رقم از افزایش چشم گیر تعداد اعدام ها درایران حکایت می کند. در
بیانیه سازمان عفو بین الملل آمده است در فاصله زمانی بین ۱۲ دی ماه سال ۱۳۸۷ تا
۲۲ خرداد ماه سال ۱۳۸۸ در ایران ۱۹۶ اعدام ثبت شده است که از نظر تعدا اعدام ایران
را در رتبه دوم جهان قرار می دهد. طبق این گزارش چین در رتبه اول قرار دارد.
سازمان عفو بین الملل می گوید: خبر برخی از اعدام های انجام شده پس از انتخابات
ریاست جمهوری ایران به این شرح اعلام شده است: ۱۴ اعدام در روز دوم ژوئیه، ۲۰
اعدام در روز چهارم ژوئیه، ۱۳ اعدام در روز ۱۴ ژوئیه و ۲۴ اعدام در روز پنجم اوت.
معاون دادستان تهران در امور زندان‌ها، روز چهارشنبه، چهاردهم مردادماه، پنجم اوت،
گفته بود: اعدام ۲۴ نفر در روز پنجشنبه ۸ مرداد در زندان رجایی شهر، کرج صورت
گرفته و اتهام مطرح شده برای کلیه متهمان «قاچاق مواد مخدر» بوده است انتشار خبر
اعدام دستجمعی ۲۴ نفر در کرج با واکنش اتحادیه اروپا نیز مواجه شد. سوئد به عنوان
رییس دوره‌ای اتحادیه اروپا روز پنجشنبه با صدور بیانیه‌ای به دار آویخته شدن ۲۴
نفر در ایران که بزرگترین اعدام دسته‌جمعی در سال‌های اخیر بوده است را محکوم کرد. ریاست
دوره‌ای اتحادیه اروپا در بیانیه خود اعلام کرده بود که «اعدام ۲۴ نفر در شهر کرج
در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۹ را محکوم کرده و نگرانی خود را از بابت ادامه استفاده
گسترده از اعدام را ابراز می‌کند».در همین حال، سازمان عفو بین الملل در بیانیه
خود تاکید کرده است که طی هفته های اخیر به طور قابل درکی جهان به خبر های سرکوب
خشونت بار تظاهرات مسالمت امیز معترضان معطوف بوده است.این سازمان مدافع حقوق بشر
افزوده است که با توجه به آمار تازه اعدام ها، می توان گفت کاهشی در روند نقض حقوق
بشر در ایران رخ نداده، بلکه این روند برعکس تشدید نیز شده است. سازمان عفو بین
الملل اذعان کرده است که تعداد واقعی اعدام ها در ایران بسیار بیشتر از آماری است
که این گروه توانسته ثبت کند .به گزارش خبرگزاری فرانسه، ایران در سال جاری
میلادی، در مجموع دست‌کم ۲۱۹ را اعدام کرده است. ایران در سال ۲۰۰۸ میلادی با
اعدام دست‌کم ۲۴۶ نفر، پس از جمهوری خلق چین، دومین کشور در جهان با بالاترین شمار
اعدام شدگان بود.

سپس: دو
نفر از محکومان حوادث پس از انتخابات کهریزک به اعدام محکوم شدند.

و اما: خبر
کوتاه، سریع و بدون حاشیه بود. نه خبری از نام بود نه خبری از سریال های شبانه
دادگاه که آنهم یادگار دوران کرباسچی بود البته. در این جا سخن از مقصرین اصلی و
فرعی نیست. سخن از فعل است، سخن از اعدام، تیربار و شمع آجین. بسیاری هم اندیشه با
اعدام هستند و آن را برای بقای جامعه ضروری می دانند و گروهی مخالف.

اما پرسش
این جاست که انسان با هر مقام و منصب آیا دارای قدرت گرفتن جان از انسان ها با هر
درجه از گناه و خباثت هست؟

آیا اصل
قانون که باید ضامن آزادی تمام انسان ها باشد می تواند فرمان قتل عمد، به نام
اعدام صادر کند؟

آیا حکومت
که حفظ جان انسان را بر عهده دارد می تواند با اجرای حکم اعدام، خود قاتل شود؟

هر چند
این افراد و بسیاری دیگر را از مقصرین و عاملین قتل، شکنجه و تجاوز به روح و جسم
دوستانم می دانم اما، خواهان اعدام نیستم. باید در جایی ایستاد و از خونریزی بیشتر
اجتناب کرد اگر او بکشد و ما هم، بین ما و او چه فرق؟   

اگر
ماندلا و گاندی و لوترگینگ در تاریخ ماندند از آن رو بود که دیدند دوستانشان در
خون غلطیدند اما این بزرگان کسی را به خون نکشیدند. اگر برای تک تک اتفاقات امروز
بار مسئولیت را از دوشمان به دوش کوروش و دارا می گذاریم و خرد نداشته خویش را از
فردوسی و خیام مدد می گیریم، یادمان باشد که کوروش چه بسیار دشمنانش را که بخشید.

باید
پذیرفت همواره هر مجرمی شریکی در جرم دارد که من، تو و او هستیم. بی شک جامعه نیز
در جرم مجرم شریک است. گناهکار در کنار من و تو گناهکار شده است. آقایی که مسئولیت
آموزش بر دوش داشتی و دوست و شیخی، که دغدغه فرهنگ. پدری که می خواستی نداشته­ات
را، که نمی دانستی چه بود و مادری که بغض سده ها خاموشی خود را فریاد زدی، اما چه
ناآگاهانه. ما همه مجرمیم و ناآگاه و شریک جرم. مادری که فرزندت دیگر کنارت نیست
آیا رضا داری فرزند مادری را از وی بگیری؟ و همسری و پدری و مادری را؟ و البته
هموطنی را؟ 

و یکجا

باید
ایستاد و فرود آمد

بر آستان
دری که کوبه ندارد

چرا گه
اگر بگاه آمده باشی

دربان به
انتظار توست

کوتاه است
در،

پس آن به
که فروتن باشى

آئینه‌یى
نیک ‌پرداخته توانى بود

آن‌جا

تا
آراستگى را

پیش از
درآمدن

در خود
نظرى کنى