منبع : http://iranvij.blogfa.com/post-287.aspx

تاریخ تمدن – دانلود کتاب های تاریخی - ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اسطوره و افسانه های باستان – دایرکتوری تبادل لینک

 چنین کشتـﮥ حسرتِ کیستم من؟
که چون آتش از سوختن زیستم من 
نه شادم نه محزون نه خاکم نه گردون نه لفظم نه مضمون چه معنیستم من؟
نه خاک آستانم نه چرخ آشیانم پَری می فشانم کجا ییستم من ؟
اگر فانیم چیست این شور هستی؟
و گر باقیم از چه فانیستم من؟
بناز ای تخیّل ببال ای توهّم که هستی گمان دارم و نیستم من 
هوایی در آتش فگنده است نعلم اگر خاک گردم نمی ایستم من 
نوایی ندارم نفس می شمارم اگر ساز عبرت نیَم، چیستم من؟

بخندید ای قدر دانان فرصت که یک خنده بر خویش نَگریستم من 
درین غمکده کس مَمیردا یا رب به مرگی که بی دوستان زیستم من 
جهان کو به سامانِ هستی بنازد کمالم همین بس که من نیستم من 
به این یک نفس عمرِ موهوم بیدل فنا تهمِت شخصِ باقیستم من

درباره شاعر

ابوالمعالی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی (اکبر آباد هند ۱۰۵۴- عظیم آباد ۱۱۳۳ ق). از شاعران فارسی زبان هند و از ترکان جغتایی است. وی بیشتر عمر خود را در شاه جهان آباد به عزلت و تفکرات عارفانه گذراند و آثار متعددی به نظم و نثر آفرید. بیدل بزرگ ترین شاعر سبک هندی در خارج از مرزهای جغرافیایی ایران است و در شعر و نثر سبک ویژه ای دارد. از آثار اوست: دیوان اشعار، طلسم حیرت، طور معرفت، چهار عنصر و رقعات.

برگرفته از پایگاه شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی

– منبع +

www.TarikheMa.ir