نویسنده : eni
منبع : http://danayetoos.blogfa.com/post-377.aspx
تاریخ تمدن – کتابخانه- ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اسطوره و افسانه های باستان – دایرکتوری تبادل لینک – ابهر
دکتر غلام نبی شاهد
گپ : gap – واژه ی گپ در همه ی فرهنگ های فارسی به چشم می خورد و به جز در
فارسی این واژه در همه ی زبان های زنده ی هند و پاکستان و افغانستان مانند
سانسکریت، اردو، هندی، مراتی، گجراتی، پشتو، سندی، بلوچی و فارسی دری
افغانستان فراوان به کار می رود . نه فقط به زبان های آسیایی بلکه در زبان
های اروپایی هم این واژه به صورت های گوناگون آمده است . ولی ریشه ی این
واژه آریایی است .
در این جا ما نخست معنی و کاربرد آن را که در فرهنگ های گوناگون آمده است دنبال میکنیم تا سپس بپردازیم به ریشه ی اصلی آن:
گپ (اسم فارسی):
۱ – سخن بی هوده . با لفظ زدن و مشتقاتش به کار می رود. ۲ – در خراسان و
زبان لری به معنی سخن است . ۳ – در زبان لری به معنی بزرگ است. (فرهنگ
نظام)
گپ : به فتح گ و سکون بای پارسی (فارسی) سخن لاف و گزاف و افسانه و
بسیارگویی . به معنی بزرگ و گنده و ستبر نیز آمده و گپو نیز گویند و افاده ی
معنی پر گفتن می کند . گپتن (به ضم) فارسی : به معنی گفتن است زیرا که بای
پارسی به « فا » تبدیل می شود. ( فرهنگ آنندراج)
گپ : (به فتح گاف و بای فارسی ) کلام و سخن. به معنی گزاف نیز آمده (فرهنگ
رشیدی) و در ترکی به معنی صحبت و اختلاط نیز نوشته. (غیاث اللغات)
– منبع +
بدون دیدگاه »
اندیشه خود را به یادگار بگذارید
- لطفاً به صورت پارسی بنویسید- برای تماس با مدیریت به "صفحه تماس" بروید
- برای طرح مباحثی که با نوشتار بالا مرتبط نیستند لطفاً به "انجمن گفتگو" رفته و بگو مگو کنید
کلمات کلیدی : " آریایی" + "ایران" + "ایران باستان" + "باستان" + "بزرگ" + "تمدن" + "دانلود" + "دایرکتوری" + "سخن" + "فارسی" + "فرهنگ" + "پارسی"