منبع : http://koroshhakhamanesh.blogfa.com/post-45.aspx

تاریخ تمدن – دانلود کتاب های تاریخی - ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اسطوره و افسانه های باستان – دایرکتوری تبادل لینک

    دشت مرغاب در فاصله ۱۳۵ کیلومتری شیراز یک محوطه باستانی عظیمی به نام پاسارگاد را در دل خود جای داده است. پاسارگاد اولین ساخته هخامنشیان در دوره فرمانروایی شان هنگامی است که تحت سلطه و انقیاد مادها قرار داشتند. پارس ها پاسارگاد را به دلیل قرار گرفتن در این جلگه وسیع پرآب محل تجمع و زندگی خود برگزیدند. با ضعیف تر شدن حکومت مادها کوروش دوم توانست سلطه خود را بر تمام ممالک پارس و ماد گسترش دهد. وی پاسارگاد، موطن اصلی پارس ها که یکی از چند شهری بود که ۲۵۰۰ سال پیش بنا شده بود را پایتخت قرار داد و دستور به ساخت بناها، کاخ ها، آتشکده ها و در نهایت مقبره خود که برگرفته از هنر عیلامی ها در سازه های چغازنبیل شوش بود را داد.
    
    
    پاسارگاد به دلیل قرار گرفتن در یک دشت وسیع و پرآب، همچنین اصالت و قدمت از جایگاه بالاتری نسبت به تخت جمشید که در فاصله ۳۲ کیلومتری آن قرار دارد، برخوردار است. بناهای پاسارگاد را به چهار دسته می توان تقسیم کرد. ۱- تخت و دژ که در شمال دشت پاسارگاد افتاده است. ۲- نیایشگاه در شرق ۳- کاخ های شاهی در میان دشت ۴- آرامگاه کوروش در جنوب و پایین دشت. کاخ ها و دو سکوی نیایشگاه از بناهایی است که در آغاز ساخته شده است. سپس دست به ساخت تخت و دژ زده اند.
    
    
    کاخ ها و ایوان های پاسارگاد همه از دو ردیف سنگفرش که هر یک ۴۰ سانتیمتر ضخامت داشته است، درست گردیده است. ردیف زیرین از تخته سنگ های نامنظم و خشن ساخته شده است اما ردیف بالااز تخته سنگ های سفید مرمرنمایی است که از نزدیک سیوند می آورده اند، درست کرده اند. کاخ های پاسارگاد روی سطح زمین ساخته شده اند برخلاف کاخ های شوش و تخت جمشید که روی سکوهای بزرگ سنگی کار شده اند. ستون های پاسارگاد نیز صاف و بی شیار است. تنها در کاخ اختصاصی شاهی است که ستون ها شیارهای افقی دارند اما در تخت جمشید بیشتر ستون ها دارای شیارهای عمودی می باشند و نمای دیگری دارند. پوشش سقف ها همانطور که مورخان قدیمی نقل کرده اند از چوب سدر بوده که بیشتر از لبنان می آوردند. پاسارگاد شهری بود که کوروش آن را برای اخلاف خود به یادگار گذاشت چنانچه سال های بعد داریوش و خشایارشا ساختمان های پاسارگاد را تکمیل و تعمیر کردند اما استوارترین بنای این شهر آرامگاه کوروش است که به دستور خود او قبل از مرگش ساخته شد. این بنای پله ای در گوشه جنوبی محوطه کاخ ها با سنگ های آهکی سفیدی که به زردی می گراید بنا شد. این بنا با الهام از برج پله پله ای زیگورات در شوش ساخته شده بود. پارسیان جسد کوروش را با بزرگداشت فراوان هنگامی که بر شرق لشکر کشیده بود و توسط سکاها کشته شد به پاسارگاد آوردند و برای آنکه از هم نپاشد آن را مومیایی کردند و در آن آرامگاه گذاشتند. استرابون کسی بود که همراه اسکندر آمده بود. او دیدار اسکندر از قبر کوروش را اینطور بیان می کند: < هنگامی که اسکندر با قبر تخریب شده کوروش مواجه شد و آن را آرامگاه موسس سلسله هخامنشی یافت، فردی را مامور تعمیرش می کند و آن را اینگونه توصیف می کند که قبر موسس سلسله هخامنشی در وسط یکی از باغهای شاهی است که آب زیادی در آن جاری است. در آن یک تخت زرین و جام های طلاقرار دارد و مقدار زیادی لباس های گرانبهای کوروش و جواهرات نیز در آنجاست. در بالای سر، در مقبره به خط و زبان پارسی باستان چنین نوشته است که ای انسان من کوروش پسر کمبوجیه هستم. من دولت پارس را تاسیس کردم و بر تمام ممالک فرمانروایی کردم. این مقبره را از من دریغ مدار و رشک مبر. کنار مقبره جایگاهی بود و در آن روحانیون زرتشتی بودند که از آن محافظت می کردند و هر سال برای آن قربانی می کردند. مادام دیولاخوا و همسرش از مستشرقین غربی بودند که در زمان ناصرالدین شاه به ایران آمده بودند. وی در سفرنامه اش بازدید و توقف خود را از آن مقبره اینگونه گفته است که اهالی آنجا به این مقبره قبر مادرسلیمان می گفتند و مردان حق رفتن به داخل آن را نداشتند. به طوری که وقتی همسر او مارسل را زنان برای اینکه مانع از رفتن او به مقبره شوند، زده بودند. بعد از اسلام و با ورود اعراب مردم کم کم خاطره تاریخی خود را فراموش کرده و بناهای به این عظمت و بزرگی را به یک شخصیت قرآنی که دارای جاه و منزلتی بزرگ یعنی حضرت سلیمان بود نسبت دادند. بزرگ ترین بلاها در تمامی ادوار تاریخی بر سر پاسارگاد آمد چراکه سنگ های ساختمان های آنجا را برای ساختن مدرسه، مسجد و یا برای سنگ گور شکستند و بردند. اما سخن آخر در مورد آرامگاه کوروش این است که چرا با وجود اینکه در آن دوره دین اغلب مردم زرتشتی بود و در آن دین هرگز مردگان دفن نمی شدند بلکه بالای کوه گذاشته می شدند تا طعمه پرندگان شوند و سپس استخوان های آن را می سوزاندند. چرا کوروش دستور به ساختن چنین بنایی را به عنوان مقبره خود می دهد. برخی از مورخان معتقدند کوروش به دلیل اینکه به واسطه لشکرکشی به مناطق مختلف از شرق و غرب برای گسترش قلمرو خود با ادیان و سنن دیگری آشنا شده بود، همین امر باعث تقویت روحیه تسامح مذهبی و احترام او به ادیان دیگر شد. چنین آرامگاهی نیز از او برجای مانده است اما در مورد وضعیت کنونی دشت مرغاب و پاسارگاد همانگونه در روایات تاریخی گفته شده است، منطقه ای پرآب و جلگه ای بوده در سال 1917 میلادی وقتی که راه این منطقه را احداث می کردند، خرابه های یک سد بزرگی کشف گردید که آب آن به وسیله نهری به پاسارگاد می رفته است. بنابراین وجود آب در این منطقه ثابت شده است که همین امر در وضعیت کنونی آن نیز مورد بحث و بررسی است، چراکه آب گیری سد سیوند و سست بودن خاک منطقه از قدیم الایام و رطوبت ناشی از دریاچه سد سیوند در درازمدت بر این محوطه باستانی تاثیر گذاشته و منجر به رشد و به وجود آمدن گیاهان مخرب روی آثار موجود می شود و به مرور باعث از بین رفتن این بناهای عظیم می شود.
    
    
□
– منبع +

www.TarikheMa.ir
/”>دانلود