منبع : http://ankabootesiah.blogfa.com/post-65.aspx

تاریخ تمدن – دانلود کتاب های تاریخی - ایران باستان – تبادل لینک – چهره های ماندگار مشاهیر – اسطوره و افسانه های باستان – دایرکتوری تبادل لینک

طبق قولی که داده بودم موضوع مطلب جدید قلعه های تسخیر ناپذیر سارو  و همچنین فرهنگ نگه داری از میراث فرهنگی هست.

ابتدا توضیحات مختصری در مورد قلعه های سارو میزارم که منبع آن کتاب تاریخ سمنان هست بعد در مورد سیستم آبرسانی سارو می نویسم و در آخر در مود فرهنگ نگه داری از میراث فرهنگی.

در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی سمنان در نقطه کوهستانی به نام سارو آثار دو قلعه بسیار مستحکم و تسخیر ناپذیر موجود است که طرز ساختمان و انتخاب محل بنای آنها قابل توجه و درخور تحقیق می باشد. قدمت بنای این قلعه ها به دوران پیشدادیان و کیانیان بر میگردد(پیشدادیان و کیانیان دو سلسله افسانه ای هستند که قبل از هخامنشیان بوده اند) .قلعه های مذکور که در دو طرف کلاته یا مزرعه سارو که چشمه سار زیبایی است واقع شده اند .قلعه شمالی “ساروی کوچک” و  قلعه جنوبی “ساروی بزرگ” نامیده می شود.قلعه شمالی سارو بر اثر گذشت زمان و بروز سوانح طبیعی و همچنین خرابکاری افراد تنبل و زود باور در پی دست یافتن به گنج بی رنج تا اندازه ای ویران گردیده . ولی اسکلت محکم آن ابهت خاصی به این دره پر از سکوت و خالی از سکنه بخشیده است.اما قلعه جنوبی (ساروی بزرگ)که بر روی قله کوه بسیار بلندی شبیه گرد کوه دامغان بنا گردیده، به قدری محکم و تسخیر ناپذیر است که به نظر نگارنده یکی از مهمترین قلعه های دفاعی خطه شرق ایران محسوب می شود.

راه بالا رفتن به این قلعه بسیار سخت و خطرناک است .

ظاهرا ساختمان قلعه از سه طبقه تشکیل یافته و چنین به نظر میرسد که طبقه اول جای چهار پایان و طبقه دوم محل سکونت رعایا و خانواده آنان و طبقه سوم که دارای معبد و حمام و آبدارخانه بوده محل سکونت بزرگان بوده است.لازم به ذکر است که سیستم آبرسانی این قلعه به صورت شتر گلو بوده و درخور توجه و تحقیق است.

 عکس های این مطلب را در سایت ۴shared.com آپلود کردم تا دیگه لینکش نپره

از شما می خوام حتما به این عکس های زیبا نگاهی بکنید

                         قلعه ساروی بزرگ                                              نمای ساروی کوچک از نگاه ساروی بزرگ

اسف بار است که  بسیاری از قسمت های این  دو قلعه بزرگ و مستحکم که از پیشینه تاریخی زیادی نیز برخوردارند توسط افراد بی فرهنگ و دانش تخریب شده.

در قسمت هایی از این قلعه ها به آثار کنده کاری افراد منفور و خودخواهی میرسیم که هیچ وقت به این فکر نکرده اند که به چه قیمتی میخواهند پول دار شوند؟ و آیا درست است که ما به قیمت از دست دادن تاریخمان کسب ثروت کنیم

در قسمت هایی دیگر به یادگاری هایی بر میخوریم که بر روی دیوار ها نوشته شده برخی از آنها با ذغال و برخی دیگر (بد تر از آن) با کنده کاری بر روی دیوار

متا سفانه مردم ما از فرهنگ استفاده و نگه داری ازمیراث فرهنگی و تاریخی برخوردار نیستند و به نظر من همین موضوع زمینه ی لازم جهت خرابکاری های حکومت را فراهم میکنه.

جالبه که وقتی شما در موزه شهدا قصد عکسبرداری از آثار رو (که ۴ تا لباس و کلاه هست و از نظر تاریخی ارزشی نداره ) دارین جلو شما را میگیرند ولی اگه وارد یه موزه مثل موزه هگمتانه بشین می بینید که اینکار یه چیز عادیه و کسی به مردم تذکر نمیده (آخه فلاش دوربین باعث تخریب آثار در دراز مدت میشود)

درسته همه ما از خبر هایی مثل آبگیری سد سیوند و احتمال تخریب مقبره کوروش ناراحت میشیم ولی بهتر این موضوع را هم در نظر بگیریم که هریک از ما هم (آگاهانه یا نا آگاهانه) راهی بهتر از حکومت را در پیش نگرفته

به نظر من اگه بتونیم آمار تخریب روزانه آثار تاریخی رو در ایران و برای تمام بنا ها با هم جمع بکنیم بی شک درخواهیم یافت که هر روز یک سد سیوند در ایران آبگیری میشود و هر روز یک سارو تخریب میشود و …. ولی با این فرق که این سد را خود مردم ایران به دست خود آبگیری میکنند بی آنکه بدانند

پس باید از این مطلب ناراحت باشیم که متاسفانه هریک از ما نیز کوششی در جهت تخریب میراث گران بهایمان داریم

یادمه وقتی رفته بودم تخت جمشید مردمی را میدیدم که به دیوار های این بنا تکیه میدادند یا بر روی پایه ستون های آن می نشستند .

فردی را دیدم که با اشتیاق تمام داشت کتیبه ها را با دستاش لمس می کرد و احتمالا با دیدن آنها به خود می بالید ولی فکر این را نمیکرد که با کار او و افراد دیگری مثل او فرزندانمان چیزی برای به خود بالیدن نخواند داشت.

وقتی در این باره با مدیر یک موزه صحبت می کردم فهمیدم او هم از این موضوع رنجیده است و حرفش که برای من جالب بود این بود که می گفت : انقدر سطح آگاهی مردم در زمینه نگه داری از این میراث پایینه که بهتر هست و به  نفع خود مردمه که این آثار در معرض دید عموم قرار نگیره

با تمام این حرف هایی که گفتم آیا بهتر نیست در درجه اول سعی در بالا بردن سطح آگاهی خودمان در مورد نگه داری از میراث فرهنگی و تاریخی بکنیم

و چه خوبه اگه موردی می بینیم که یه فردی داره با بی اطلاعی اش دست به تخریب آثار میزنه تلاشی در جهت آگاهی دادن به او نیز بکنیم.

با این کار هم خودمان دستی در تخریب آثار نخواهیم داشت و هم اینکه حکومت جمهوری اسلامی با دیدن ارزش بالایی  که ما برای این آثار قائل میشویم دیگر جرات اقدامات تخریبی را به خود نخواهد داد .

 مطلب هفته آینده در مورد “قانون و لزوم مطالعه” خواهد بود.

– منبع +

www.TarikheMa.ir