یلدا، پر معناترین جشن باستانی ایران زمین، جشن پیروزی روشنایی بر تاریکی و جشن نوزایی است. از فردای یلداست که اهریمن تاریکی ها پس می نشیند. سال گذشته در این روز نوید داده بودم که یلدا برای ما ایرانیان آغاز پایان یک شب تاریک سی ساله خواهد بود، و اینکه عقب نشینی اهریمن تاریکی ها در میهن بلا زده ما آغاز خواهد شد. امسال نوید می دهم که چیرگی روشنایی بر تاریکی ها و اندیشه های اهریمنی در دسترس است.

یلدا هدیه پایدار فرهنگ زیبای ایرانی به همه جهانیان است. یلدا روز زایش ایزد مهر از آناهیتای دوشیزه است که بنیانگذار آیین جهانگیر مهر بود و ایران زمین و سراسر اروپا و جهان متمدن آن روز را زیر تابش خرد خود گرفت. پدر، پسر و روح القدس باور آیین مهر ایرانی بود. رنگ سرخ انرژی زا و شادی آفرین، رنگ جامه روحانیان ما بود نه سیاه غم آور و و روان فرسا. آذین بستن و افروختن شمع بر روی شاخه های درخت سرو، بی اینکه از ریشه درآورده یا شاخه ای از آن بریده شود، آیین ما ایرانیان بود. ما درختان را می کاشتیم و نگاه می داشتیم و هرگز درختان کهنسال را از روی جهالت و خرافات و تنگ نظری یا آزمندی قطع نمی کردیم. ما درخت را نه برای لذت خود، بلکه برای گرامیداشت و سپاسگزاری از خداوند یکتا به شکرانه زیست بومی که در آن زندگی می کنیم آذین می بستیم، و بر تارک آن ستاره می آویختیم تا به او نزدیکتر شویم. ایزد مهر برای ما دینی شادی آفرین، مردم دوست، بخشاینده و خردورز به ارمغان آورد. کودکانمان هر سال در شب یلدا در انتظار دیدن چهره سپید روحانی و جامه سرخرنگ او و کوله باری از هدیه می نشستند. غم و سیاهپوشی در آیین مهر جایی نداشت. آیین مهر یکی دیگر از شگفتی های فرهنگ ایرانی است که اکنون هم در سراسر گیتی با نام هایی دیگر و به بهانه های گوناگون پیروی میشود.

در این بلندترین شب سی ساله، ما ایرانیان تا پگاه آزادی بیدار می نشینیم تا سپیده بامداد بر سراسر ایران زمین تابان شود و فرشته روشنایی و دانایی و راستی و خرد ایرانی بر اهریمن تاریک اندیشی و جهالت و پلیدی پیروز گردد. ما دیگر بیدار خواهیم بود. ما باید با هم باشیم و هرگز دست یکدیگر را رها نکنیم تا دیگر کشور به دشمن ندهیم و سیاهپوشی وسیاه اندیشی و سیاهکاری و دروغ را از میهن اهورایی خود بیرون رانیم و فرهنگ زیبا و مردم گرای ایرانی را دوباره بر سراسر ایران زمین و جهان بتابانیم.