درود بر بابک ازادی خواه.سردار دلاور ایران.
بنده یک مقاله ای دارم در این مورد که خودم نوشتم.
اون هم م تونه مفید واقع بشود.
نمیدانم که گاها چرا شخصیت های تاریخی رو هم مصادره میک نیم.
بابک متعلق به ملت و سرزمین ایران است و اذربایجان هم جزئی از ایران بوده ،هست و خواهد بود.
هر چند گروه های پان ترکیسم گاها مطالبی را بیان می کنند اما بابک افتخار اذربیاجان و افتخار ایران است.
در حقش هم ظلم شده  اما ظلم نکرده به کسی ....

_________________

امضا

امضا ندارم

دوست عزیز حضرتعالی چرا زبان ترکی را نمی توانید به عنوان یک زبان ایرانی قبول کنید؟؟؟؟
در حالیکه به راحتی میتوان قدمت ( هشت هزار ساله )سکونت ترکها در ایران را ثابت کرد علت اینکه شما نمی توانید بابک و ترکها را به عنوان یک ایرانی ترک قبول کنید بر میگردد به تنگ نظری پان فارسی و پان آریایی شما ، ترکهای ایران هیچ موقع خودشان را خارجی ندانسته و ایران را وطن خود به حساب می آورند و همیشه در طول تاریخ برای وطن خود جانفشانی ها کرده اند امیدوارم حضرتعالی دیدگاه خود را عوض فرمائید.
درود بر بابک آزادی خواه.سردار دلاور ایران
درود بر باکری
درود بر چمران
درود بر همه سرداران ترک ایران

_________________

امضا

گفتگوی اهل غفــــــــــــلت قابل تاویل نیست


خواب پای خفته را تاویل کردن مشکـل است

من شخصی هستم که کوچترین تعصبی برای هیچ گونه قومیت گرایی قائل نیستم ( چه پارس چه ترک ) ولی مطالعات تاریخی بسیار زیادی دارم , با قاطعیت به تو می گویم که

قبایل ترک ( که خاستگاه آنها بخش شرقی قزاقستان فعلی و ترکستان چین یا همان سین کیانگ است ) اولین بار هشتصد نهصد سال پیش وارد آذربایجان شدند و فراگیر

شدن زبان ترکی در آذربایجان نیز حداکثر قدمتی 500 ساله دارد !


.

درود دوستان

یاشار گرامی ، من درباره تاریخ آذربایجان و دیگر قومیتها مطالبی خوندم و مثل همیشه ضد و نقیض فراوانی در همه شون دیدم که البته بسیار طبیعیه . به شخصه ترکها رو خیلی دوست دارم و بهشون علاقه مندم . دوستان ترک زبان زیادی هم دارم و از نزدیک باهاشون برخورد و مراوده دارم . این مطلب رو گفتم که سو برداشت نشه و منم مثل شما معتقدم که ترکهای گرامی دلاوران بسیاری به ایران معرفی کرده

با توجه به ادعای شما که فرمودید 8000 سال قدمت ، خواستم ازتون درخواست کنم منابعش رو در اختیارم بگذارید تا منم بتونم مطالعه کنم . مهر افزون

_________________

امضا

در نبرد با تاریکی شمشیر نمیکشم بلکه چراغی می افروزم . ( زرتشت )

برای کشتی های بی حرکت موج ها تصمیم می گیرند

_________________

امضا

دلير باش در بكار گرفتن فهم خويش! اين است شعار روشنگري.

من تعجب می کنم از شما مگه مسلمان نیستید من چه کار به ترک یا دیگر اقوام دارم رفتار یک شخص چه ربطی به قومش داره کسی که خون مسلمانی بریزه ایا نباید مسلمین از خودشون دفاع کنند در برابر مشرک و مرتد و مجوسی چون بابک خرمدین زندیق او را به مجازات برسونن منطق شما کجا رفته احساسات رو کنار بذارید و به عقلتون رجوع کنید جزاکم الله خیرا

سلام دوست عزیز
شما بهتر است به جای اینکه پستی بگذارید و بروید، جواب شبهات را بدهید آیا تجاوز به دختران بابک و مثله کردن او آنهم توسط خلیفه مسلمین جز سیره اسلام است ؟ضمنا این ایرانیان بودند که از خود در برابر اعراب اشغالگر دفاع می کردند ظاهرا یادتان رفته که ایران در آن زمان در اشغال اعراب ویرانگر بود و قیام بابک قیامی در برابر بیگانگان است

در دوره خلافت عباسی بیشتر مردم ایران زمین اهل سنت بوده و پیرو خلافت عباسی .خلافت عباسی تهدیدی برای مسلمین ایران نبود بلکه تهدید اصلی مردم ایران فردی به نام بابک بود که خون مسلمین ایرانی را بر زمین می ریخت.حالا تهدید واقعی کیست؟خلافت عباسی که از مردم مسلمان ایران حمایت کرد وتهدیدی که جان و ناموس مسلمین رو هدف قرار داده بود را از بین برد . پس خلفای عباسی حامی مسلمین بودن ولی شخصی به نام بابک زندیق مسلمین را از دم تیغ می گذراند.

[quote="babi1356"]









[/quote]

تاريـــخ كـــــه بر بـاد رود رنـج و سرورش
نازد به ســاوار به گــــــــردان غـيـــورش
هــرگـرد كه در مـعـبـد تاريخ فنــا گـشت
همپايه همي دان به هزار و به كرورش
پدر بابك روغن فروشي از مردم مداين بود و چون به آيين مزدكي گراييده بود، از بيم جان به آذرآبادگان گريخت . در آنجا ، در روستاي " بلال آباد " همسر حامله اش، فرزندي بدنيا آورد كه " پاپك" نام گرفت. تازيان او را " بابك" گفتندي چنانكه " شاپور " را " شابور".
او بــاره ئ هــمـــت ز ســر ابــر جــهانيد
دشمن بوحل مانده همه بار و ستورش
او راه فنا رفت به چـــشـــمان گشــــاده
زد خنده به خصم وطــن و باطــن كورش
لرزيـد دل خـــصم چو در مســـلخ تــازي
بشنـــيد غريــو سخن پر شر و شورش
چون خليفه اندر آمد، همگان خم شدند و كرنش كردند جز بابك، كه بسان كوهي استوار ايستاده بود. پس از چند گاه خاموشي هراس انگيز، سرانجام خليفه نشست و به پرخاش گفت:" اي سگ، چرا در جهان فتنه انگيختي؟"بابك خاموش و استوار ايستاده بود و هيچ واكنشي از خود نشان نداد!
معتصم بار ديگر گفت: " اي سگ، با توام !" بابك همچنان استوار و خاموش بود…
در اي همگام " افشين" سر نزديك گوش بابك كرده و گفت:" واي بر تو ، خليفه امیرالمؤمنين از تو پرسد و تو خاموشي ؟"
بابك گفت: " منم بابك" ( نام من بابك است )
خليفه در حاليكه از خشم سرخ شده بود گفت: " اي بابك، تو كاري كردی كه هيچكس نكرده بود ، پس اينك تحمل مجازاتي را بكن كه هيچكس تا كنون تحمل نكرده است"
بابك گفت: " پس بزودي تاب مرا خواهي ديد" دژخيم وارد شد و سفره ئ خود گسترد ، تن بابك را برهنه كردند و خليفه دستور داد كه دست راستش را از مچ ببرند.
هيچ اثري از درد در سيماي اين قهرمان ديده نشد و او گفت : " زهي آساني "!
همه ئ تاريخ نويسان نوشته اند كه چون دست بابك از پيكرش جدا شد، وي مچ خون آلود خود را به چهره اش ماليد و با دست چپ، همه ئ چهره اش را بخون شست.
معتصم گفت: " بپرسيد كه از چه رو چنين كرد ؟"
از او پرسيدند و گفت:" چون چهره ام از رفتن خون زرد شود، مبادا كه پندارند كه از ترس بوده است !"
آنروز عرب پيكر او خست به شمشير
امروز جهان گل بنهد بر سر گورش
بابك خرمدين به بازگويی برخی از منابع در بيست سال شورش ۲۵۵۵۰۰ تن از تازيان را كشت و بسياري از سركرده هاي معتصم و مامون را از پاي درآورد. در سال ۲۲۰ ه.ق. حيدر بن كاووس و پشت سر وي سردار ترك ديگري بنام بغاي و بعد جعفر خياط و سپس ايتاخ را(با سي ميليون درهم مخارج قشون) روانه كرد و در نهايت افشين پس از ۲ سال كارزار و خدعه و نيرنگ بر بابك دست يافت. اين مرد چنان وحشتي در تازیان پديد آورد كه خواب و خور را از خلفاي ايشان ربوده بود.
می گویند بابک همواره می گفت روح ابومسلم خراسانی در او  حلول نموده است .
پاپك و پان تركها
همان گونه كه ميدانيم، پان تركها بارها بی پايه بودن سخنها و نظرياتشان را به اثبات رسانيده اند. از ترك خواندن نظامی گنجوی و مادها گرفته تا ترك خواندن رستم!!!
همان برچسب ها را امروز ، درباره ی پاپك خرمدين می گویند. و اين نيز از همان گزينه هايی است كه مي تواند تنها باعث به ريشخند گرفته شدن آنها شود.
نخست اينكه بابك نه بزبان تركی سخن ميراند و نه اينكه از نژاد آغوز و ترك بود. در آن زمان در آذرآبادگان، زبان پهلوی آذری رواج داشت. (بر پايه ی پژوهشهايی كه تا كنون انجام شده هيچ نشانی از زبان تركی در آذربايجان پيدا نشده، از پيش از ۳۰۰ سال پيش)
دو اينكه نام پاپك يك نام اصيل ايرانيست. اين نام بارها در شاهنامه آمده، اين در حاليست كه هيچ گاه در منابع تركی از آن نام برده نشده.
سه اينكه به نامهای ياران او(آذين، رستم) و همچنين آيين او (پيرو مزدك و جاويدان پور شهرك و خرمديني) و زادگاه پدرش(مدائن پايتخت ساسانيان) كه نگاه بيندازيم، به آسانی در ميابيم كه بابك يك ايرانی و بود و نه ترك و آغوز.
و…
زادروز " پاپك خرّمدين " پسر " مرداس" ، اين ابـَر كـَهرمان تاريخ و اين استوار مرد چون سبلان را به همه ئ آزادگان، از ايران و انيران، شادباش و فرخنده باد ميگويم. يادش جاويد و راهش پر رهرو باد.
در شهر دليران بود او " پاپك" جاويد
تابنده به هرجـاي وطن پـرتو نـورش

هوالعزیز

يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبيرٌ. (سوره مبارکه حجرات، آیه شریفه 13)
اگر کمی با محتوای آیه ی اول آشنا باشید، خداوند، تنوع قبائل و طوائف را برای شناخت مردمان قرار داده است. و صد البته بعض این قبائل، در عمل می شود قبیله ی بنی امیه و تاریخ را به خاک و خون می کشاند و قیافه حق به جانب به خود میگرند و جهت توجیح خود تاریخ دروغین نیز میسازند تا اینکه کرده خود را توجیه کنند و گاهاً نیز موفق هم میشوند که عده ای را گمراه سازند و جنایاتی بکنند که تا امروز روز نیز این روند ادامه دارد و بعضی هم می شود قبیله بنی هاشم و آن همه نمونه و استوانه انسان متعالی تحویل جامعه و تاریخ می دهند و همیشه مظلوم تاریخ باقی میمانند!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اما بنا به استدلال این آقایان پانفارس چون خارجی ها در آثارشان بابک را ایرانی= پارسی قلمداد کرده اند پس بابک نه ترک بلکه پارسی بوده است!
با اینحساب هرگاه یک خارجی پیدا شد و مطابق عرف بین الملل به یک تبریزی یا سنندجی یا ایلامی یا اهوازی یا سیستانی یا مشهدی یا گلستانی یا رشتی گفت “ایرانی”، همة آنها می شوند ایرانی= پارسی= تهرانی و قومیتشان در یک چشم بهم زدن بر باد می رود! …

با این استدلال آیا نباید گفت ایشان یا در درک دو مفهوم “قومیت و ملیت” مشکل دارند و یا اینکه ایندو مفهوم را بهر نحو در مقابل هم می بینند! …
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اما اگر کتاب "فتوح البلدان" را بخوانید که در قرن دوم هجری و به زبان عربی نوشته شده (که یهودیها ننوشته اند و تصادفاً هم عصر بابک میباشد) در آنجا میبینید که نام قوم خزر در ارمینیه و آزربیجان و صلح بین پادشاه ترکان و انوشیروان که پدر بزرگ خسرو پرویز بوده قید شده یعنی حداقل حدودا 900 سال پیش از حمله مغول به ایران تورکان آنجا بوده اند!!! در ضمن آنجا قید شده که انوشیروان پس از اشغال سرزمینهای خزران، پارسی زادگان را در آنجا ساکن کرده و نام شهرها را عوض میکرده است!

و حال تصور کنید در سرزمینی که تورکان هزار سال حکومت کرده اند و پادشاهان آن تورک بوده اند با اینکه زبان و خط خاص خود را داشته اند، هیچ و تقریباً هیچ کتاب و نوشته تورکی باقی نمانده ولی تمام کتب دری مربوط به شعر و فلسفه و تاریخ از هزار سال پیش باقیست!

آیا این به آن معنی نیست که اینان در این صد سال که حکومت و قدرت را بدست گرفته اند تمام آثار باستانی و مکتوب تورکان را از بین برده اند و برای رد گم کنی دست پیش میگیرند تا پس نیافتند؟؟؟

آیا در دوران حاکمیت ده قرن اخیر ترکان بر ایران، در هیچیک از صفحات تاریخ آمده است که سلاطین ترک بخواهند زبان ترکی را بر ملل و اقوام تحت حاکمیت خود تحمیل کنند!!!و یا حتی مثل زبان فارسی دری از زبان ترکی حمایت کنند اشاره ای شده است؟؟؟

لذا تحمیلی نامیده شدن زبان ترکی مردم آذربایجان و دیگر ترکان ایران زائیده تفکر ناسیونالیسم افراطی دوران پهلوی است که متاسفانه هنوز هم طرفدارانی دارد!

پس چشم و گوش بسته پا به میدان اندیشه گذاشتن! تعصب را علَم کردن و تعقل را سر به سنگ احساسات کوفتن! است.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
درباره قدمت هشت هزار ساله چنانچه میدانیم تاریخ ایران قدمتی هشت هزار ساله دارد و بر خلاف باوری که پانفارس ها سالیان سال تبلیغ کرده اند تاریخ ایران قدمتی 2500 ساله ندارد !
نیز میدانیم اولین اقوامی که در این سرزمین ساکن شده اند اقوام التصاقی زبان بوده اند که بر اساس مطالعات صورت گرفته و آثاری که از ایشان باقی مانده، همچنین تشابهات زبانی و لغوی فراوانی که با زبان ترکی آذربایجانی دارد قطعاً اقوام پروتورک بوده اند.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اما در خصوص عوض شدن زبان :

کسانیکه می گویند فارسی دری ادامة زبان پهلویی است که در زمان ساسانیان در مناطق فارس متداول بود راهی کاملاً خطا می پیمایند و این گفته ها را بدون پایه و برهان علمی و تنها از سر تعصب بر زبان می آورند که بر مردم فارس زبان گفته باشند زبان آنها با آمدن زبان بیگانه دری از میدان بدر نرفته و بر حیات خود ادامه داده است !
اگر فارسی دری در تداوم زبان پهلوی بود. چرا تا قرن هفتم هجری حتی یک بیت شعر در منطقة استان فارس که مسکن اصلی فارس زبانان است به فارسی دری سروده نشده است و یک سطر نثر،به زبان دری تا قرن هفتم هجری در این مناطق نوشته نشده است؟!  
درحالیکه در مناطق دیگر بخصوص مناطقی که سلاطین،مراکز حکومتی خود را در آن قرار داده بودند آثار فراوان به زبان دری (فارسی) می بینیم؛ مثل مناطق تاجیکستان و افغانستان که مرکز حکومتهای سامانی و غزنوی بوده و عراق عجم (مناطق مرکزی ایران چون شهر ری, قم, کاشان, اراک, اصفهان) که مرکز حکومت سلجوقیان بوده است!
حتی خود ناسیونالیستهای افراطی هم به دری (فارسی یا بهتر بگوئیم تاجیکی) زبان نبودن مردم مناطق فارس و سروده نشدن حتی یک بیت شعر به این زبان تا قرن هفتم هجری در این مناطق اعتراف دارند!

«اکثر شعرایی که به فارسی شعر گفته اند این زبان را در محیط مدرسه آموخته اند حتی سخن پردازی چون سعدی که در محیط خانوادگی به زبان محلی صحبت می کرد، فارسی را در محضر استاد فرا گرفته است.»[منبع :زبان فارسی در آذربایجان، گردآوری ایرج افشار، ص ۳۸۶- بدیع الزمان فروزانفر «سخن و سخنوران» ص ۴۹۵.]

«سلجوقیان . . . نقش . . . در ترویج زبان فارسی در ایران، به ویژه پشتة غربی داشتند. اتابکان در حمایت از اهل ادب، کوشش قابل ملاحظه ای به خرج داده اند. سده های پنجم و ششم هجری دورة شکوفایی نظم و نثر دری . . . در اغلب سرزمینهای غربی است کما اینکه: «از آغاز زبان دری تا روزگار سعدی در ظرف این شش قرن ازدهات کوچک یا شهرهای بزرگ . . . . گویندگانی کوچک یا بزرگ . . . و برخی شاعران دیگر برخاسته اند و آثاری خوب یا بد از آنها بر جای مانده است، اما تاریخ ادبیات ما از فارس که متاع خاص و مختص آن شعر و شاعر است حتی اسم یک شاعر را ضبط نکرده است و تا جایی که من به یاد دارم یک بیت شعر خواندنی به عنوان محصول این محیط در ظرف این ششصد سال, نگاه نداشته است . . . »[منبع :زبان فارسی در آذربایجان. . . ص ۳۸۵-  دکتر مهدی حمیدی،بحثی دربارة سعدی، کنگره جهانی سعدی و حافظ شماره ۴۷،ص ۷۰ و ۷۱.]
اگر ما می گوئیم زبان ترکی امروز آذربایجان ادامة زبان ترکی هزار سال پیش و در تداوم زبان کتاب «دده قورقود» است غیرممکن است استاد شهریار در کنار اثر معروف «حیدربابایه سلام» که به زبان ترکی امروز است به زبان هزار سال پیش ترکی،یعنی به زبان دده قورقود هم منظومه ای بسراید و دیوانی به این زبان داشته باشد !
اما استاد شهریار علاوه بر زبان ترکی، به زبان فارسی که زبان جداگانه و متفاوت از ترکی است نیز شعری سروده و دیوانی تنظیم کرده است، همانطوریکه سعدی شیرازی هم به دو زبان جداگانه فارسی دری (زبان مرسوم دربار)، و پهلوی (زبان بومی و اصلی مردم فارس) دیوان تنظیم کرده است!
اگر زبان فارسی دری ادامة زبان پهلوی ساسانی می بود, فارسی زبانان و فارسی دانان امروز نباید زحمت زیادی در خواندن و فهمیدن معنا و مفهوم زبان پهلوی دوران ساسانی و بعد آن داشته باشند, همچنانکه ترک زبانان آذربایجانی و ترکیه ای در خواندن و فهمیدن زبان کتاب «دده قورقود» که مربوط به هزار تا هزار و دویست سال پیش است و ترکی امروز آذربایجان و ترکیه, ادامة این زبان است؛ با مشکل زیادی روبرو نیستند و معنی و مفهوم کتاب برای آنها کاملاً آشکار است.
در صورتیکه هیچکدام از ایرانیان فارس زبان نمی توانند از متن چند سطری زبان پهلوی که حتی بعد از اسلام نوشته شده, مثل کتیبه پهلوی «اقلید» در جنوب آباده, کتیبة «تخت طاووس» در استخر فارس و یا متن های پهلوی که در سده های سوم و چهارم هجری مثل «بُندهشن, زادسَپَرم, روایات پهلوی[مراجعه شود به کتاب «زبان پهلوی- ادبیات و دستور» ژاله آموزگار- احمد تفضلّی, صص ۲۳-۳۲ , انتشارات معین چاپ سوم, ۱۳۸۰, تهران.] و . . . » که همزمان با خلق آثار نظم و نثر به زبان دری نوشته شده اند چیزی سر در بیاورند.
در حالی که آثار نوشته شده در همین سده یعنی در قرن سوم و چهارم هجری به زبان دری،اکنون نیز به راحتی از طرف هر فرد ایرانی فارس زبان و غیرفارس زبان آشنا به فارسی (دری) قابل خواندن و مفهوم است و تفاوت آنچنانی با زبان فارسی امروز ندارد!
چنانکه خواندن و درک مفاهیم شعر دری (فارسی) حنظلة بادغیسی اولین شاعر دری گوی قرن سوم هجری برای هیچیک از ایرانیهای امروز مشکلی ایجاد نمی کند و اشعار «رودکی» شاعر دوران سامانیان (قرن چهارم هجری) برای همة فارسی دانان به راحتی قابل درک است.

پس چشم و گوش بسته پا به میدان اندیشه گذاشتن! تعصب را علَم کردن و تعقل را سر به سنگ احساسات کوفتن! است.

_________________

امضا

گفتگوی اهل غفــــــــــــلت قابل تاویل نیست


خواب پای خفته را تاویل کردن مشکـل است