سال شمار زندگی دکتر :
۱۳۱۲: تولد ۳ آذر ماه
۱۳۱۹: ورود به دبستان «ابن یمین»
۱۳۲۵: ورود به دبیرستان «فردوسی مشهد»
۱۳۲۷: عضویت در کانون نشر حقایق اسلامی
۱۳۲۹: ورود به دانش سرای مقدماتی مشهد
۱۳۳۱: اشتغال در اداره ی فرهنگ به عنوان آموزگار. شرکتدر تظاهرات خیابانی علیه حکومت موقت قوام السلطنه ‌و دستگیری کوتاه. اتمام دوره دانشسرا. بنیانگذاری ‌انجمن اسلامی دانش آموزان.
۱۳۳۲: عضویت در نهضت مقاومت ملی
۱۳۳۳: گرفتن دیپلم کامل ادبی
۱۳۳۵: ورود به دانشکده ادبیات مشهد و ترجمه کتاب ابوذر‌غفاری
۱۳۳۶: دستگیری به همراه ۱۶‌ نفر از اعضاء نهضت مقاومت
۱۳۳۷: فارق‌التحصیلی از دانشکده ادبیات با رتبه اول
۱۳۳۸: اعزام به فرانسه با بورس دولتی
۱۳۴۰: همکاری با کنفدراسیون‌ دانشجویان ‌ایرانی، جبههملی، نشریه‌ ایران ‌آزاد
۱۳۴۲: اتمام تحصیلات ‌و ‌اخذ مدرک ‌دکترا در رشته تاریخو گذراندن کلاس‌های جامعه‌شناسی
۱۳۴۳: بازگشت به ایران و دستگیری در مرز
۱۳۴۵: استادیاری تاریخ در دانشگاه مشهد
۱۳۴۷: آغاز سخنرانی‌ها در حسینیه ارشاد
۱۳۵۱: تعطیلی حسینیه ارشاد و ممنوعیت سخنرانی
۱۳۵۲: دستگیری و ۱۸ ماه زندان انفرادی
۱۳۵۴: خانه نشینی و آغاز زندگی سخت در تهران و مشهد
۱۳۵۶: هجرت به اروپا و شهادت.


بخشی از وصیتنامه دکتر:

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سختبفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را .......

     واگویه هایی با معلم شهید:

گستاخو بازیگوش حرفت را شنیدیم   سوتک به لب تا آخر دنیا دویدیم

وقتی گلویتزخمها را باز می کرد    هرکودکی با من دمیدن ساز می کرد

بسیار شدتعداد ما سوتک به دستان    رفتیمسوی شهر آسایش پرستان

پی در پی ویکریز دم دادیم در سوت   برخاستند از خواب قومی مات و مبهوت

آشفتهو آشفته تر شد خواب آنها    آشفتگی افتاد در اعصاب آنها

دیوانه وار ازدست ما سوتک ستاندند   زنجیرها را بسته و ما را کشاندند

سوتک سفالیبود زیر پتک ، پوکید    بغض تمام کودکان با گریه ترکید

گستاخ وبازیگوشها را سر بریدند    سوتک سفالی را بهخاک و خون کشیدند

گرکوزه گر خواهد ز خاک این گلوها    چیزی بسازد در خور آن آرزوها

باید ز خاککودکان شمشیر سازد    اینبار دیگر جای سوتک ، تیر سازد

تا کودکیگستاخ با شمشیر در دست    تازد به سوی شهر خواب آلوده مست

از کشته هاشانپشته سازد در دل شب   از خون نماید جویهاشان را لبالب

دیگربرای کودکان سوتک نسازیم    حتی دگر شمشیر راکوچک نسازیم

من هرگز از مرگ نمی هراسده ام .
عشق به ازادی ، سختی جان دادن را
بر من هموار می سازد .
عشق به ازادی مرا همه عمر در خود گداخته است .
ازادی معبود من است .
به خاطر ازادی هر خطری بی خطر است .
هر دردی بی درد است .
هر زندانی رهایی است .
هر جهادی اسودگی است .
هر مرگی حیات است ...



زیباست . می دونید شاعر این واگویه ها کیه؟

_________________

امضا

برایت دعا می کنم که خدا از تو بگیرد هر انچه که خدا را از تو می گیرد.